Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
Θα ήθελα να μοιραστώ μια εμπειρία που είχα πρόσφατα σε συνέντευξη για θέση υπαλλήλου αποθήκης.
Η αγγελία που είχα δει ανέφερε ξεκάθαρα πενθήμερη εργασία, σταθερό ωράριο και πλήρη απασχόληση. Επειδή είχα προηγούμενη εμπειρία στον συγκεκριμένο τομέα, αποφάσισα να στείλω το βιογραφικό μου.
Μετά από λίγες ημέρες με κάλεσαν για συνέντευξη. Η πρώτη συζήτηση ήταν αρκετά τυπική. Με ρώτησαν για την προϋπηρεσία μου, τις γνώσεις μου και αν μπορώ να ανταποκριθώ σε περιόδους αυξημένης πίεσης.
Όλα έδειχναν φυσιολογικά μέχρι τη στιγμή που άρχισαν να μου εξηγούν την καθημερινότητα της θέσης.
Αρχικά μου είπαν ότι το ωράριο είναι 8 ώρες την ημέρα, όπως ακριβώς ανέφερε και η αγγελία. Στη συνέχεια όμως πρόσθεσαν ότι, επειδή η εταιρεία έχει αρκετή δουλειά, «χρειάζεται όλοι να δείχνουν ευελιξία».
Όταν ρώτησα τι σημαίνει αυτό στην πράξη, μου απάντησαν:
«Κάποιες ημέρες μπορεί να χρειαστεί να μείνεις λίγο παραπάνω, μέχρι να τελειώσει η δουλειά».
Η λέξη «λίγο» όμως τελικά είχε διαφορετική σημασία από αυτή που περίμενα.
Μου εξήγησαν ότι σε περιόδους αυξημένων παραγγελιών το ωράριο μπορεί να φτάσει 10 ή και 12 ώρες, ενώ η παραμονή μετά το τέλος της βάρδιας θεωρείται «μέρος της ομαδικής προσπάθειας».
Όταν ρώτησα αν αυτές οι επιπλέον ώρες πληρώνονται ως υπερωρίες, η απάντηση ήταν ότι «θα τα βλέπαμε στην πορεία» και ότι πρώτα πρέπει να αποδείξω πως μπορώ να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της θέσης.
Το επόμενο που μου ανέφεραν ήταν ότι η εταιρεία προτιμά ανθρώπους που «δεν κοιτούν το ρολόι τους» και βάζουν πάνω από όλα το καλό της ομάδας.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι η θέση που περιέγραφε η αγγελία δεν είχε καμία σχέση με αυτή που μου παρουσίαζαν στη συνέντευξη.
Αρνήθηκα ευγενικά να συνεχίσω τη διαδικασία, καθώς θεωρώ ότι άλλο πράγμα είναι η περιστασιακή ανάγκη για λίγη παραπάνω εργασία και άλλο η αλλαγή των όρων μιας θέσης χωρίς να αναφέρεται από την αρχή.
Το γράφω γιατί πολλοί υποψήφιοι πηγαίνουν σε συνεντεύξεις έχοντας στο μυαλό τους αυτά που διάβασαν στην αγγελία, αλλά πολλές φορές η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μόνο όταν βρεθούν απέναντι στον εργοδότη.
Η σαφής περιγραφή των όρων εργασίας από την αρχή θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και για τις δύο πλευρές.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr ο Α.Β.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας.
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
