Της άρεσε το μπάσκετ κι ήθελε να παίξει επαγγελματικά. Ήθελε να γίνει γνωστή. Μεγάλη και τρανή. Να γράψει ιστορία. Προτού ενηλικιωθεί όμως, απογοητεύτηκε. Το όνειρο του μπάσκετ άρχισε να σβήνει, να χάνεται. Όμως δεν τα παράτησε. Κυνήγησε ένα νέο όνειρο, πιο δύσκολο, πιο άπιαστο. Σε μια κοινωνία προκατειλημμένη και σ' ένα περιβάλλον σκληρό, άκρως ανδροκρατούμενο, σχεδόν εχθρικό προς τις γυναίκες. Αποφάσισε να γίνει διαιτητής ποδόσφαιρου. 15 χρόνια μετά, έγραψε ιστορία!