Τα βράδια, στα σαλούν του Τέξας, τον κοίταζαν όλοι και κρυφογελούσαν· κάποιοι τον κερνούσαν και μια μπύρα, έτσι για να κάνουν χάζι ακούγοντας τις ιστορίες του. Κι ο Αντόνιο Λούκιτς, που είχε φύγει από το Σπλιτ (στη σημερινή Κροατία) στα 24 του χρόνια για κυνηγήσει το όνειρό του στον τόπο που τα όνειρα γίνονται συχνά πραγματικότητα, άρχιζε να ιστορεί τις περιπέτειές του· κι όλοι πια άκουγαν και έκαναν πως θαύμαζαν, αλλά με κόπο συγκρατούσαν τα γέλια τους.
