Θλίψη έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου της Γωγώς Μαστροκώστα, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 56 ετών, ύστερα από μια μακρά και γενναία μάχη με τον καρκίνο. Η γνωστή γυμνάστρια και πρώην μοντέλο νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε το τελευταίο διάστημα.
Τη δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε η κόρη της, Βικτώρια, με μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σκορπίζοντας θλίψη σε συγγενείς, φίλους και όσους την παρακολουθούσαν όλα αυτά τα χρόνια.
Η Γωγώ Μαστροκώστα έδωσε μια από τις πιο δύσκολες μάχες της ζωής της από το 2010, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού, λίγες μόλις ημέρες μετά τη γέννηση της κόρης της. Η ίδια είχε μιλήσει δημόσια για την περιπέτειά της, θέλοντας να στείλει ένα μήνυμα δύναμης και πρόληψης σε όλες τις γυναίκες.
Η συγκλονιστική εξομολόγηση για τη μάχη με τον καρκίνο
Σε συνέντευξή της στο OPEN είχε περιγράψει με συγκλονιστικό τρόπο τη στιγμή που πληροφορήθηκε τη διάγνωσή της: «Τρεις μέρες αφότου γέννησα και ήμουν σε πελάγη ευτυχίας, ο γιατρός μου ανακοίνωσε ότι έχω καρκίνο στο στήθος. Κρατούσα το μωρό μου αγκαλιά, έκλαιγα και σκεφτόμουν αν θα τη δω να μεγαλώνει. Πριν την πρώτη μου εγκυμοσύνη εγώ είχα ψηλαφίσει κάτι. Δεν στεκόμαστε ποτέ σε μια διάγνωση και σε έναν γιατρό. Πήγα σε γιατρό και δεν μου έκανε καν μαστογραφία. Έκανα εξέταση και μου είπε πως είναι όλα καλά. Και έρχεται εκείνη η ώρα και μου το είπε. Πριν γίνει το οτιδήποτε κατάλαβα τι έγινε».
Η ίδια είχε μιλήσει και για τις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν μετά το χειρουργείο: «Με έβαλαν κατευθείαν στο χειρουργείο και με το που ξυπνάω η πρώτη κουβέντα που ακούω είναι “δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλά”. Και έπρεπε να είμαι στην απομόνωση να βλέπω το παιδί μου. Το ότι δεν τρελάθηκα είμαι πολύ τυχερή. Αυτό που δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ήταν το timing. Προσπαθούσα να ισορροπήσω. Δεν έζησα το παιδί μου μωρό. Είχα μουρλαθεί να κάνω και άλλο μωρό. Ο Τραϊανός μου είπε να βγω να μιλήσω για τον καρκίνο στο στήθος για να βοηθήσω τις υπόλοιπες γυναίκες. Τον πρώτο μήνα δεν μπορούσα να διαχειριστώ την ασθένειά μου. Ο καρκίνος με έκανε να χάσω για πάντα την ανεμελιά μου».
Η εξομολόγησή της είχε συγκινήσει το πανελλήνιο, καθώς δεν δίστασε ποτέ να μιλήσει ανοιχτά για τον φόβο, την αγωνία αλλά και τη δύναμη που άντλησε από την οικογένειά της.
Από το Ευηνοχώρι στην τηλεοπτική αναγνώριση
Η Γωγώ Μαστροκώστα γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1970 στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας. Αν και αρχικά ονειρευόταν να ακολουθήσει τον δρόμο της Ιατρικής, τελικά σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία και ακολούθησε μια διαφορετική πορεία.
Το 1995 εντάχθηκε στο δυναμικό του MEGA, παρουσιάζοντας ενότητες γυμναστικής στην πρωινή εκπομπή «Μεταξύ μας». Η παρουσία της στην τηλεόραση και η ξεχωριστή προσωπικότητά της την ανέδειξαν γρήγορα σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της ελληνικής showbiz.
Το 2007 δοκίμασε τις δυνάμεις της και στη μουσική, κυκλοφορώντας το άλμπουμ «Αμαρτία», ενώ τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε με φωτογραφίσεις, επιχειρηματικές δραστηριότητες και τη γυμναστική, διατηρώντας παράλληλα ενεργή παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η οικογένεια και ο Τραϊανός Δέλλας
Στο πλευρό της μέχρι την τελευταία στιγμή βρισκόταν ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, με τον οποίο μοιράστηκε σχεδόν δύο δεκαετίες κοινής ζωής.
Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 2006, παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο δύο χρόνια αργότερα και λίγο μετά απέκτησε την κόρη του, Βικτώρια. Το 2010 ακολούθησε και ο θρησκευτικός τους γάμος, επισφραγίζοντας μια σχέση που άντεξε στον χρόνο και στις δυσκολίες.
Μιλώντας για τη γνωριμία τους, η ίδια είχε εξομολογηθεί στον ΣΚΑΪ: «Δεν τον ερωτεύτηκα με τη μία. Ήταν εκφοβιστικός όταν τον είδα. Ήταν πολύ αρσενικό. Είδα έναν άντρα δυο μέτρα και μου φάνηκε λίγο υπερβολικό για μένα. Τον γνώρισα δέκα μήνες αφότου πήρε διαζύγιο. Η ιστορία αυτής της σχέσης που δεν ήταν η πιο ιδανική στην αρχή και η κατάληξη αυτής λες ότι αυτό είναι μοίρα».
Για εκείνη, ο Τραϊανός Δέλλας ήταν πάνω απ’ όλα ένας σπουδαίος άνθρωπος και, όπως έλεγε συχνά, ένας «γεννημένος μπαμπάς».
Η Γωγώ Μαστροκώστα αφήνει πίσω της μια πορεία γεμάτη επιτυχίες, δοκιμασίες και αξιοπρέπεια, αλλά και ένα ισχυρό μήνυμα δύναμης προς όλους όσοι δίνουν τη δική τους μάχη με την ασθένεια.
