Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
Είδα πριν από λίγο καιρό μια αγγελία για θέση υπαλλήλου σε επιχείρηση λιανικής. Η αγγελία ανέφερε πενθήμερη εργασία, σταθερό πρόγραμμα και δύο ημέρες ρεπό την εβδομάδα.
Η θέση με ενδιέφερε και έστειλα το βιογραφικό μου. Με κάλεσαν για συνέντευξη και, από την πρώτη στιγμή, μου έδωσαν την εντύπωση ότι αναζητούσαν άμεσα προσωπικό.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης με ρώτησαν αν έχω πρόβλημα με την εργασία τα Σαββατοκύριακα. Απάντησα ότι δεν έχω πρόβλημα, αρκεί να υπάρχει προγραμματισμός και να γνωρίζω εγκαίρως τις ημέρες εργασίας και τα ρεπό μου.
Ο υπεύθυνος συμφώνησε και μου είπε:
«Εδώ υπάρχει πρόγραμμα, δεν λειτουργούμε τελευταία στιγμή».
Λίγο αργότερα όμως, όταν ρώτησα ποιες θα ήταν οι δύο ημέρες του ρεπό μου, η απάντηση ήταν διαφορετική.
Μου εξήγησε ότι το πρόγραμμα αλλάζει κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης, και ότι οι εργαζόμενοι ενημερώνονται λίγες ημέρες νωρίτερα.
Ρώτησα αν μπορώ τουλάχιστον να γνωρίζω το πρόγραμμα της επόμενης εβδομάδας εγκαίρως.
«Συνήθως ναι», μου απάντησε.
Στη συνέχεια όμως πρόσθεσε κάτι που δεν περίμενα.
«Αν χρειαστεί να αλλάξει το ρεπό σου, θα πρέπει να υπάρχει κατανόηση».
Τον ρώτησα τι εννοεί και μου είπε ότι μπορεί να χρειαστεί να εργάζομαι την ημέρα που είχα προγραμματισμένο ρεπό και να παίρνω κάποια άλλη ημέρα ελεύθερη.
Μέχρι εδώ δεν θα έλεγα ότι ήταν κάτι εξωφρενικό. Το πρόβλημα ήρθε όταν ρώτησα αν οι αλλαγές αυτές θα γίνονται μετά από συνεννόηση.
Η απάντηση ήταν:
«Δεν γίνεται να ζητάμε κάθε εβδομάδα άδεια για να αλλάξουμε ένα ρεπό. Όποιος δουλεύει εδώ πρέπει να έχει ευελιξία».
Τότε κατάλαβα ότι το «σταθερό πρόγραμμα» της αγγελίας δεν σήμαινε ακριβώς αυτό που νόμιζα.
Πριν φύγω, ρώτησα αν υπήρχε κάποια δυνατότητα να γνωρίζω τουλάχιστον το πρόγραμμα αρκετές ημέρες νωρίτερα, ώστε να μπορώ να οργανώνω τις προσωπικές μου υποχρεώσεις.
Μου απάντησαν ότι «αυτό εξαρτάται από την κίνηση» και πως οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι διαθέσιμοι όταν υπάρχει ανάγκη.
Τελικά, δεν προχώρησα.
Δεν με ενόχλησε το γεγονός ότι η δουλειά απαιτούσε ευελιξία. Αυτό μπορεί να συμβαίνει σε πολλές επιχειρήσεις. Με ενόχλησε περισσότερο ότι άλλα κατάλαβα από την αγγελία και άλλα άκουσα στη συνέντευξη.
Θεωρώ ότι όταν κάποιος αναζητά εργασία, δεν ζητά κάτι παράλογο όταν θέλει να γνωρίζει το ωράριο, τις ημέρες εργασίας και τον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται τα ρεπό του.
Τελικά συνέχισα την αναζήτηση.
Μπορεί να έχασα μια θέση εργασίας, αλλά τουλάχιστον κατάλαβα πριν προσληφθώ ποιο θα ήταν το πραγματικό πρόγραμμα.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr η Α.Ν.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας.
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
