Με τις καταθέσεις συγγενών των θυμάτων ξεκίνησε σήμερα η ακροαματική διαδικασία στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών.
Στο βήμα του μάρτυρα βρέθηκαν διαδοχικά η μητέρα και ο πατέρας του Βάιου Βλάχου, ενός από τα 57 θύματα του σιδηροδρομικού δυστυχήματος.
Η κατάθεση της μητέρας του Βάιου, Μαρίας Θεοδωρή, προκάλεσε έντονη συγκίνηση στο δικαστήριο, με την ίδια να περιγράφει τον πόνο και την απώλεια του παιδιού της.
Στη συνέχεια κατέθεσε ο πατέρας του Βάιου, Χρήστος Βλάχος, ενώ ακολούθησε η κατάθεση του Δημήτρη Πλακιά, πατέρα της Αναστασίας
Η κατάθεση της Μαρίας Θεοδωρή
«Ήμουν από τις πρώτες που μπήκα στο αμφιθέατρο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας. Βλέπω εκεί έναν φοβισμένο με ιατρική μάσκα να αποφύγει να με κοιτάξει. Ήταν ο Πλεύρης. Καθόταν και με κοιτούσε. Τα ονόματα των συγγενών τα έγραφαν σε χαρτί Α4 σε χαρτάκια ποστ, μέχρι και σε χαρτοπετσέτα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ξέραμε κάτι. Έτσι, ξεκινήσαμε για το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.
Ξαναρωτήσα πάλι για Βάιο. Ήταν αστυνομικοί που έψαχναν τα χαρτάκια...Άρχισε να ξημερώνει στο Γενικό. Ένιωσα ότι προσπαθούσαν να καθυστερήσουν να μας πουν πληροφορίες. Οι εθελοντριες μας πρόσεχαν. Ανάμεσα σε αυτές κυκλοφορούσε η πρώην υφυπουργός Υγείας, αρμόδια για θέματα ψυχικής υγείας, Ζωή Ράπτη.
Περπατούσε μπροστά και πίσω της ήταν μία νοσηλεύτρια που κρατούσε μία σακούλα με διαφόρων ειδών ηρεμιστικά και προέτρεπε συγγενείς να πάρουμε κάτι. Αρνήθηκα. Μου είπε γιατί; Πάρτε εγώ πήρα και νιώθω καλύτερα. Από την πρώτη στιγμή η πολιτεία ήταν ανύπαρκτη και ασεβής. Κάποια στιγμή πήγε η Γκαγκα. Μπροστά μας συνεννοουνταν με υπουργό αν θα κάνουν, ταυτοποίηση μέσω DNA ή θα μας κατεβάσουν στο νεκροτομείο για αναγνώριση...
Κατέβηκα και τότε ένας εργαζόμενος εκεί, γονάτισε, με έπιασε από τα πόδια και μου είπε να μην το κάνω... Μας ειδοποίησαν το μεσημέρι της Πέμπτης. Ήμαστε με τον σύζυγό μου στον δρόμο της επιστροφής προς Καρδίτσα. Μας είπαν ότι ο Βάιος ταυτοποιήθηκε. Ένας Θεμελης μας τηλεφώνησε, ειδικός σε καταστροφές. Του είπαμε ότι θα επιστρέψουμε στη Λάρισα. Και μας απάντησε: «Δεν χρειάζεται να επιστρέψετε πουθενά. Θα σας δώσουμε τα τηλέφωνα από γραφεία τελετών»...
Το μπάζωμα
Στην συνέχεια της κατάθεσης της η κ. Θεοδωρη αναφέρθηκε στα όσα ακολούθησαν της σύγκρουσης..
«Δεν έχω βρει τίποτα από Βάιο. Ένας ψηλός φαλακρός με μουστάκι και πολλά γαλόνια εμφανίστηκε την Παρασκευή και είπε μέχρι Κυριακή θέλω να είναι ολα λαμπίκο. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε πάρει απαντήσεις. Αρχίσαμε να ψάχνουμε. Φήμη ότι κάποια χώματα δεν ήταν στο Κουλούρι αλλά και αλλού. Ψάχναμε παντού. Έχουμε φτάσει στο 2024. Τον Μάρτιο είδαμε κάτι λοφάκια από χώμα. Διαφορετικά χώματα. Επικοινωνήσαμε με Παντρεμένο και τον συναντήσαμε. Του είπα ότι ψάχνω αυτό που λείπει από το παιδί μου. Τα φορτηγά του κουβαλούσαν χώμα που δεν είχε ελεγχθεί. Από ξημερώματα 1η Μαρτίου ξεκίνησαν να σκάβουν και να μεταφέρουν χώματα. Το βαγόνι που ήταν ο Βάιος έπεσε μετά τη σύγκρουση πάνω σε ένα δέντρο που είναι ακόμα εκεί. Το δέντρο της αλήθειας. Εκεί βρέθηκε ο Βάιος. Από εκεί έσκαβαν.
Ενημερώσαμε ανακριτή. Μετά 3 ημέρες άρχισε να φυλάσσεται η θέση Πηγάδια, που μέχρι τότε δεν φυλασσόταν. Ήταν μία διαδικασία που έδειξε ασέβεια. Έκαναν ενα δεύτερο έγκλημα μετά το έγκλημα. Σήμερα λέω ότι αυτό που λείπει από το παιδί μου δεν το βρήκα, δεν το έθαψα. Συνεχίζουμε να ψάχνουμε. Δεν βρήκαμε κάτι. Εγώ θέλω απαντήσεις για όλα. Γιατί; Δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους, διαχειρίστηκαν χρήματα για σιδηρόδρομο. Τεσσερα συστήματα ασφαλείας έλειπαν. Αν έκαναν σωστά τη δουλειά τους δεν θα γινόταν αυτό. Δεν μας δίνουν απαντήσεις. Ο Βάιος βρήκε φρικτό θάνατο. Είχε ζωή μπροστά του. Χωρίς να έχει ευθύνη για αυτό που έγινε».
