Με λόγια που αποτύπωσαν το μέγεθος της προσωπικής της τραγωδίας, η Παναγιώτα Καλατζή, μητέρα του Γεράσιμου, του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας στα Τέμπη, κατέθεσε ενώπιον του δικαστηρίου, περιγράφοντας τον αδιάκοπο αγώνα που δίνει εδώ και τριάμισι χρόνια για το παιδί της.
Στην 40ή συνεδρίαση της δίκης για τη σιδηροδρομική τραγωδία, η μητέρα του νεαρού άνδρα μίλησε για τις διαδοχικές νοσηλείες, τις προσπάθειες αποκατάστασης στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τις δύσκολες ιατρικές εκτιμήσεις και την αγωνία που συνοδεύει κάθε ημέρα της ζωής της. Παράλληλα, έθεσε ερωτήματα για τις συνθήκες του τραυματισμού του γιου της, τα οποία, όπως ανέφερε, εξακολουθούν να τη βασανίζουν.
«Η ζωή μου όλη κρέμεται από τα χείλη ενός γιατρού», είπε, περιγράφοντας την καθημερινότητά της δίπλα στον Γεράσιμο.
Ο μακρύς αγώνας για την αποκατάσταση
Όπως εξήγησε, παρά την ιατρική φροντίδα που λάμβανε ο γιος της, η ίδια αναζητούσε διαρκώς εξειδικευμένες δυνατότητες αποκατάστασης. Με τη βοήθεια των θεραπόντων ιατρών, ήρθε σε επικοινωνία με νοσοκομείο στη Λοζάνη, αναζητώντας νέες προοπτικές για την πορεία της υγείας του.
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής της, διάβασε ιατρικό σημείωμα της 24ης Σεπτεμβρίου 2026, σύμφωνα με το οποίο ο Γεράσιμος βρίσκεται σε κατάσταση «άγρυπνου κώματος».
Η ίδια περιέγραψε πόσο δύσκολο ήταν να διακρίνει εάν υπήρχαν πραγματικά σημάδια βελτίωσης, μέσα σε μια καθημερινότητα γεμάτη αγωνία και προσδοκίες.
«Ήταν κάτι πολύ βασανιστικό για εμένα. Νομίζουμε ότι βλέπουμε αυτό που επιθυμούμε, αλλά δεν είναι πάντα έτσι», ανέφερε.
Ο Γεράσιμος μεταφέρθηκε σε εξειδικευμένα ιατρικά κέντρα του εξωτερικού, όπου υποβλήθηκε σε εξετάσεις και θεραπείες. Σύμφωνα με την κατάθεση της μητέρας του, στη διάρκεια 14 μηνών παρουσιάστηκαν πολλαπλές επιπλοκές, ενώ οι γιατροί στις Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν την οικογένεια ότι είχαν εξαντλήσει τις δυνατότητες παρέμβασής τους και πως θα έπρεπε να επιστρέψουν στην Ελλάδα.
«Μου είπαν οι γιατροί πως δεν έχουμε δει ασθενή σαν το παιδί σου», κατέθεσε, περιγράφοντας τη βαρύτητα της κατάστασης που αντιμετώπισε η οικογένεια.
«Πρόλαβε να αντιδράσει; Καταλάβαινε;»
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά της μητέρας στις συνθήκες υπό τις οποίες τραυματίστηκε ο γιος της, αλλά και στα ερωτήματα που εξακολουθούν να μην της επιτρέπουν να βρει ηρεμία.
Η Παναγιώτα Καλατζή υποστήριξε ότι ο Γεράσιμος βγήκε από το τρένο πριν από τη φωτιά και την έκρηξη που ακολούθησαν, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η έκρηξη προκάλεσε τις εκτεταμένες εγκεφαλικές βλάβες που αντιμετωπίζει.
«Το παιδί μου για κάποιο λόγο βγήκε από το τρένο πριν υπάρξει φωτιά και έκρηξη», ανέφερε, περιγράφοντας τη σοβαρότητα του τραυματισμού του.
Όπως είπε, η εικόνα των εγκεφαλικών κακώσεων δεν αντιστοιχούσε σε εμφανή εξωτερικά τραύματα ανάλογης βαρύτητας. Η ίδια εκτίμησε, επίσης, ότι κατά την πτώση του ο γιος της υπέστη κάταγμα στην κνήμη.
Ωστόσο, το ερώτημα που την καταδιώκει δεν αφορά μόνο την έκταση των τραυμάτων, αλλά και όσα ενδεχομένως βίωσε ο Γεράσιμος εκείνες τις κρίσιμες στιγμές.
«Εμένα θα με στοιχειώνει αυτό: όταν συνέβη αυτό καταλάβαινε; Είναι σαν να έχει σκάσει πυρηνική βόμβα μέσα στο κεφάλι. Πρόλαβε να αντιδράσει; Καταλάβαινε; Αυτό θα με βασανίζει σε όλη μου τη ζωή», είπε.
Με μια ακόμη χαρακτηριστική αναφορά, επιχείρησε να περιγράψει το μέγεθος της καταστροφής που υπέστη ο γιος της: «Αυτό που υπάρχει στο κεφάλι του παιδιού μου δεν είναι τραύμα. Ήταν σαν να είχε σκάσει πύρινη βόμβα μέσα στο κεφάλι του».
«Γιατί δεν μπορώ να τραγουδήσω, να κουνηθώ, να ερωτευτώ;»
Από τις πιο συγκινητικές στιγμές της κατάθεσης ήταν όταν η μητέρα του Γεράσιμου παρουσίασε στο δικαστήριο φωτογραφίες του γιου της πριν από το δυστύχημα, αλλά και εικόνες που αποτυπώνουν τη σημερινή κατάσταση της υγείας του.
Μιλώντας για τον νέο άνθρωπο που ήταν πριν από τη σύγκρουση, αναφέρθηκε στις δυνατότητες, στις επιθυμίες και στα όνειρά του, τα οποία ανατράπηκαν βίαια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
«Είχε όλες τις χαρές του Θεού», είπε, προσθέτοντας πως, αν δεν είχε μεσολαβήσει το δυστύχημα, πιστεύει ότι ο γιος της θα είχε καταφέρει σπουδαία πράγματα.
«Αν δεν τον σταματούσε τόσο βίαια το δυστύχημα, είμαι σίγουρη πως θα μεγαλουργούσε. Ήθελε να προσφέρει», ανέφερε εμφανώς συγκινημένη.
Στη συνέχεια, απευθύνθηκε στους δικαστές, καλώντας τους να αναλογιστούν τι θα μπορούσε να τους πει ο ίδιος ο Γεράσιμος, εάν είχε τη δυνατότητα να σταθεί μπροστά τους και να περιγράψει τη ζωή του μετά την τραγωδία.
«Σε ένα παράλληλο σύμπαν να σηκωθεί και να έρθει μπροστά σας γυμνός με όλα τα σωληνάκια, τι θα μας έλεγε; Προσπάθησα να γίνω η φωνή του, να τον εκπροσωπήσω, είναι αδύνατον», είπε.
Και έθεσε τα ερωτήματα που συμπυκνώνουν, όπως ανέφερε, όσα στερήθηκε ο γιος της: «Θα σας ρωτούσε γιατί είναι έτσι, γιατί δεν μπορώ να τραγουδήσω, να κουνηθώ, να ερωτευτώ;»
«Το νοσοκομείο είναι το σπίτι μου»
Κλείνοντας την κατάθεσή της, η Παναγιώτα Καλατζή στράφηκε στο ζήτημα της απόδοσης ευθυνών για τη σιδηροδρομική τραγωδία, υπογραμμίζοντας ότι τα θύματα δεν έφεραν ευθύνη για όσα συνέβησαν.
«Κανένα από τα θύματα δεν έφταιγε. Όμως σε αυτή την τραγωδία κάποιοι φταίνε ακόμα», ανέφερε, θέτοντας ευθέως το ερώτημα πώς συνεχίζουν τη ζωή τους όσοι θεωρεί ότι φέρουν ευθύνη για την καταστροφή.
«Μέσα σε όλα που καίνε έχω μια απορία. Πώς ζουν οι υπαίτιοι αυτής της τραγωδίας, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται; Θα ήθελα να ξέρω την καθημερινότητά τους και να τη συγκρίνω με τη δική μου, που το νοσοκομείο είναι το σπίτι μου και το θεωρώ ευλογία», είπε.
Η κατάθεσή της ολοκληρώθηκε με ένα σαφές αίτημα προς το δικαστήριο: δικαιοσύνη και παραδειγματική τιμωρία, ώστε να αποδοθούν ευθύνες και να αποτραπεί το ενδεχόμενο μιας νέας τραγωδίας.
Για τη μητέρα του Γεράσιμου, ο αγώνας συνεχίζεται καθημερινά, με την ελπίδα να παραμένει συνδεδεμένη με την πορεία της υγείας του παιδιού της και με την απαίτηση να δοθούν απαντήσεις για όσα συνέβησαν στα Τέμπη.
