Η λέξη «μπάντα» στα ελληνικά προέρχεται από το ιταλικό «banda», που σημαίνει «ομάδα», «συγκρότημα» ή «σύνταγμα στρατιωτών». Στα ιταλικά, με τη σειρά της, η λέξη προέρχεται από το λατινικό «bandum», που σήμαινε «σημαία» ή «λάβαρο».
Η σημασία της εξελίχθηκε ανά τους αιώνες: από την αρχική έννοια του «σημαία» ή «σύμβολο ενότητας» σε «ομάδα ανθρώπων που δρουν μαζί» και τελικά σε «μουσικό συγκρότημα» (band) στα νεότερα χρόνια.
Στα ελληνικά, χρησιμοποιείται κυρίως για μουσικές μπάντες, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις για ομάδες ή συμμορίες (π.χ. «μπάντα ποδηλατών» ή «συμμορία/μπάντα»).
