Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
Πριν από λίγες εβδομάδες έκανα αίτηση για θέση τηλεργασίας σε εταιρεία εξυπηρέτησης πελατών. Η αγγελία παρουσίαζε τη δουλειά ως ιδανική για όσους θέλουν να εργάζονται από το σπίτι, με «σύγχρονο περιβάλλον» και «ευέλικτη κουλτούρα εργασίας».
Στη συνέντευξη, όμως, κατάλαβα αρκετά γρήγορα ότι η πραγματικότητα ήταν διαφορετική.
Αρχικά, μου εξήγησαν ότι κατά τη διάρκεια του ωραρίου η κάμερα του υπολογιστή πρέπει να παραμένει ανοιχτή συνεχώς, ώστε –όπως μου είπαν– «να υπάρχει αίσθηση φυσικής παρουσίας στην ομάδα». Όταν ρώτησα αν αυτό είναι υποχρεωτικό όλη μέρα, η απάντηση ήταν «φυσικά, εκτός από το διάλειμμα».
Στη συνέχεια, μου ανέφεραν ότι υπάρχει ειδικό πρόγραμμα που καταγράφει πόσο χρόνο μένει ανενεργός ο υπολογιστής και ενημερώνει τους υπεύθυνους αν κάποιος καθυστερεί να απαντήσει ή απομακρυνθεί από τη θέση του.
Το πιο περίεργο ήταν όταν μου είπαν ότι, παρότι το ωράριο είναι θεωρητικά συγκεκριμένο, καλό θα ήταν να είμαι διαθέσιμος και λίγο αργότερα «αν προκύψει κάτι επείγον». Όταν ρώτησα αν αυτό πληρώνεται ως υπερωρία, η απάντηση ήταν: «στην τηλεργασία χρειάζεται περισσότερη ευελιξία από όλους».
Σε κάποιο σημείο της συζήτησης, ο υπεύθυνος μου είπε ότι προτιμούν άτομα που «δεν αντιμετωπίζουν την τηλεργασία σαν χαλάρωση στο σπίτι». Το τόνισε μάλιστα αρκετές φορές, σαν να θεωρούσε δεδομένο ότι όποιος δουλεύει από το σπίτι προσπαθεί να αποφύγει τη δουλειά.
Η συνέντευξη έκλεισε με τη διευκρίνιση ότι κατά τη δοκιμαστική περίοδο δεν επιτρέπεται να υπάρχουν «παράλληλες δραστηριότητες» μέσα στο σπίτι, όπως τηλεόραση, μουσική ή παρουσία άλλων ατόμων στον χώρο εργασίας.
Έκλεισα την κλήση με την αίσθηση ότι δεν έψαχναν εργαζόμενο για τηλεργασία, αλλά κάποιον που να βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση μέσα στο ίδιο του το σπίτι.
Το γράφω γιατί όλο και περισσότερες εταιρείες παρουσιάζουν την τηλεργασία ως προνόμιο, ενώ στην πράξη τη μετατρέπουν σε καθεστώς διαρκούς ελέγχου.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr o Ε. Α.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
