Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
«Μια μέρα μου ζήτησαν να ολοκληρώσω ένα έργο που κανονικά απαιτούσε τουλάχιστον μία εβδομάδα δουλειάς σε τέσσερις ώρες»
Έφτασα στο γραφείο στις 8 το πρωί και πριν καν βγάλω το μπουφάν μου, είχα ήδη τρία μηνύματα στο κινητό και δύο σημειώματα πάνω στο γραφείο. Το πρώτο έγραφε «επείγον», το δεύτερο «πολύ επείγον» και το τρίτο απλώς «γιατί δεν έχει γίνει ακόμα;».
Κοίταξα το ρολόι και γέλασα μόνος μου. Η μέρα δεν είχε καν ξεκινήσει και ένιωθα ήδη πίσω.
Το αστείο είναι πως είχα προσληφθεί για μία συγκεκριμένη θέση. Στην πορεία έγινα γραμματέας, υπεύθυνος επικοινωνίας, ψυχολόγος, τεχνικός υποστήριξης και, όταν χρειαζόταν, ο άνθρωπος που θα έφταιγε για όλα. Αν κάτι πήγαινε καλά, ήταν αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς. Αν κάτι πήγαινε στραβά, όλοι γύριζαν και κοιτούσαν εμένα.
Μια μέρα μου ζήτησαν να ολοκληρώσω ένα έργο που κανονικά απαιτούσε τουλάχιστον μία εβδομάδα δουλειάς. Το ήθελαν σε τέσσερις ώρες. Όταν τόλμησα να πω ότι είναι αδύνατο, η απάντηση ήταν: «Μην μας λες προβλήματα, βρες λύσεις».
Έμεινα μέχρι αργά. Δεν σήκωσα καν το κεφάλι από την οθόνη. Παρήγγειλα καφέ, μετά δεύτερο καφέ και μετά άλλον έναν. Στις δέκα το βράδυ παρέδωσα ό,τι μου είχαν ζητήσει.
Την επόμενη μέρα περίμενα έστω ένα «μπράβο». Αντί γι' αυτό, άκουσα: «Αφού το έκανες τόσο γρήγορα, σημαίνει ότι μπορούμε να σου αναθέτουμε περισσότερα».
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα κάτι που άργησα πολύ να μάθω: σε κάποιες δουλειές, όσο περισσότερο αποδεικνύεις ότι αντέχεις, τόσο περισσότερο δοκιμάζουν τα όριά σου.
Και ξαφνικά βρέθηκα να φοβάμαι να δείξω ότι είμαι ικανός, γιατί ήξερα ότι η ανταμοιβή μου δεν θα ήταν η αναγνώριση, αλλά περισσότερη πίεση.
Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως η εργασιακή τρέλα δεν είναι οι πολλές ώρες. Είναι να σε κάνουν να πιστεύεις ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις την αξία σου, ενώ στην πραγματικότητα δεν θα είναι ποτέ αρκετό.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr ο Α.Κ.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας.
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
