Απάντηση στις δηλώσεις του υφυπουργού Υγείας Μάριου Θεμιστοκλέους σχετικά με τους χρόνους ολοκλήρωσης των προσλήψεων στην Υγεία έδωσε ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ, Θάνος Παπαϊωάννου υποστηρίζοντας ότι οι διαδικασίες επιλογής μόνιμου προσωπικού δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνες που αφορούν το επικουρικό προσωπικό.
Σε ανάρτησή του, ο πρόεδρος του ΑΣΕΠ σημειώνει ότι οι προσλήψεις μέσω της Ανεξάρτητης Αρχής απαιτούν περισσότερο χρόνο λόγω του αυστηρού θεσμικού πλαισίου που διέπει τη διαδικασία, το οποίο προβλέπει εκτεταμένους ελέγχους και εγγυήσεις διαφάνειας, αξιοκρατίας και ίσης μεταχείρισης των υποψηφίων.
Όπως εξηγεί, παράγοντες όπως οι κοινωνικές ποσοστώσεις, ο εξονυχιστικός έλεγχος δικαιολογητικών, η μοριοδότηση ειδικής εμπειρίας και ο μεγάλος αριθμός προτιμήσεων που μπορούν να δηλώσουν οι υποψήφιοι, αυξάνουν σημαντικά την πολυπλοκότητα και τον χρόνο επεξεργασίας των αιτήσεων.
Παράλληλα, τονίζει ότι κοινός στόχος όλων των εμπλεκόμενων φορέων είναι η ταχύτερη στελέχωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, χωρίς όμως να θυσιάζονται οι αρχές της διαφάνειας και της αξιοκρατίας.
Κλείνοντας, επεσήμανε ότι τοποθετήσεις από πολιτικά πρόσωπα που γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες των διαδικασιών προσλήψεων «δεν συμβάλλουν στην επίτευξη του κοινού αυτού στόχου».
Η ανάρτηση του προέδρου του ΑΣΕΠ
Οι προσλήψεις στην Υγεία
Μία πρόσφατη δήλωση του Υφυπουργού Υγείας κ. Θεμιστοκλέους, σύμφωνα με την οποία «οι διαδικασίες του ΑΣΕΠ είναι χρονοβόρες, ενώ στο επικουρικό προσωπικό (εννοεί το προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου) μέσα σε δύο-τρεις μήνες μπορούν να ολοκληρωθούν οι προσλήψεις», με υποχρεώνει να παρέμβω προκειμένου να έχουν οι πολίτες ακριβή και πλήρη εικόνα για τις δύο αυτές διαφορετικές διαδικασίες.
Είναι γεγονός ότι οι διαδικασίες πρόσληψης μόνιμου προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ απαιτούν περισσότερο χρόνο σε σχέση με εκείνες που αφορούν το επικουρικό προσωπικό. Ωστόσο, η χρονική αυτή διαφορά δεν οφείλεται σε δυσλειτουργία του ΑΣΕΠ, αλλά κυρίως στο διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις δύο διαδικασίες.
Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για δύο άμεσα συγκρίσιμα συστήματα, καθώς το ΑΣΕΠ καλείται να εφαρμόσει ένα σημαντικά πιο σύνθετο πλαίσιο κανόνων και ελέγχων, που αποσκοπεί στη διασφάλιση της ισότητας, της διαφάνειας και της αντικειμενικότητας.
Ενδεικτικά:
Α. Κοινωνικές ποσοστώσεις
Στις διαδικασίες πρόσληψης επικουρικού προσωπικού που διεξάγει το Υπουργείο Υγείας δεν εφαρμόζονται οι ειδικές ποσοστώσεις που προβλέπονται στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ υπέρ συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων (πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, συγγενείς ατόμων με αναπηρία κ.ά.). Η διαπίστωση και ο έλεγχος των προϋποθέσεων αυτών, στο πλαίσιο ενός ιδιαίτερα σύνθετου νομοθετικού περιβάλλοντος, απαιτούν πρόσθετο χρόνο.
Β. Έλεγχος και επεξεργασία δικαιολογητικών
Στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ η νομοθεσία επιβάλλει εξαντλητικό έλεγχο των στοιχείων και, όπου απαιτείται, την αναπροσαρμογή της κατάταξης των υποψηφίων, ώστε να αποτυπώνεται με ακρίβεια η πραγματική μοριοδότησή τους. Αντίθετα, μέχρι πολύ πρόσφατα, οι υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, όταν διαπιστωνόταν αναντιστοιχία μεταξύ των δηλούμενων στοιχείων και των προσκομιζόμενων δικαιολογητικών, απέκλειαν εντελώς τους υποψηφίους, με αποτέλεσμα να είναι πολύ απλούστερη η διαδικασία και λιγότεροι οι επιλέξιμοι υποψήφιοι προς περαιτέρω έλεγχο. Η ανεπιεικής αυτή διαδικασία που εξοικονομούσε χρόνο αλλά δημιουργούσε αδικίες καταργήθηκε στις αρχές Ιουνίου με υπουργική απόφαση.
Γ. Ειδική εμπειρία
Η αυξημένη μοριοδότηση της ειδικής εμπειρίας στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ συνεπάγεται πρόσθετο και ιδιαίτερα απαιτητικό έλεγχο δικαιολογητικών για μεγάλο αριθμό υποψηφίων. Τέτοια μοριοδότηση προβλέπεται σε περιορισμένο μόνο βαθμό στις διαδικασίες για την επιλογή επικουρικού προσωπικού.
Δ. Πλήθος επιλογών των υποψηφίων
Στις διαδικασίες επικουρικού προσωπικού ο υποψήφιος μπορεί να δηλώσει έως πέντε (5) προτιμήσεις σε μία μόνο υγειονομική περιφέρεια, ενώ στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ μπορεί να δηλώσει έως και 120 προτιμήσεις ανά κλαδο-ειδικότητα, χωρίς γεωγραφικό περιορισμό. Πολλαπλάσιες προτιμήσεις σημαίνουν πολλαπλάσιο χρόνο έκδοσης αποτελεσμάτων αλλά και πολλαπλάσιες αρνήσεις διορισμού που δημιουργούν τη γάγγραινα των αναπληρώσεων.
Οι διαφορές αυτές εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τους διαφορετικούς χρόνους ολοκλήρωσης των δύο διαδικασιών και αναδεικνύουν ότι η σύγκρισή τους είναι άτοπη λόγω των διαφορετικών χαρακτηριστικών και των θεσμικών υποχρεώσεων που τις διέπουν.
Ο κοινός στόχος όλων είναι προφανώς η ταχύτερη δυνατή στελέχωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, με παράλληλη διασφάλιση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης των υποψηφίων.
Δηλώσεις πολιτικών προσώπων που εκ της θέσεώς τους γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα των προσλήψεων στον χώρο της υγείας, δε συμβάλλουν στην επίτευξη του κοινού αυτού στόχου.»
