Ένα σοβαρό οικογενειακό περιστατικό απασχολεί τις τελευταίες ώρες τη Λαμία, μετά την εγκατάλειψη ενός παιδιού 9,5 ετών που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού, στον χώρο του Δικαστικού Μεγάρου.
Το περιστατικό σημειώθηκε αμέσως μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης, με την οποία η επιμέλεια του παιδιού αποδόθηκε στον βιολογικό του πατέρα. Σύμφωνα με πληροφορίες του lamiareport.gr, οι γονείς δεν είχαν παντρευτεί, ενώ ο πατέρας δεν είχε αναγνωρίσει το παιδί, υποστηρίζοντας ότι είχε χάσει τα ίχνη της μητέρας για χρόνια, αν και κατέβαλλε κανονικά διατροφή.
Όπως προκύπτει από τις ίδιες πληροφορίες, μετά την ανακοίνωση της απόφασης η μητέρα άφησε το παιδί στο δικαστήριο, χωρίς προσωπικά αντικείμενα, χωρίς ιατρικό φάκελο και χωρίς ενημέρωση για την αγωγή που ακολουθεί, αποχωρώντας από το σημείο.
Άμεσα κινητοποιήθηκαν οι αρμόδιες Αρχές για την προστασία του παιδιού, ενώ αναζητήθηκε παιδοψυχίατρος στο Νοσοκομείο Καρδίτσας. Τελικά εξασφαλίστηκε κλίνη στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, προκειμένου να υποβληθεί το παιδί στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις.
Σε δηλώσεις του, ο δικηγόρος του πατέρα, Κώστας Μπαρούτας, ανέφερε: «Ο εντολέας μου από την πρώτη στιγμή κατά την οποία τέθηκε το αίτημα από την μητέρα για την αφαίρεση της επιμέλειας του τέκνου εξέφρασε την επιθυμία του να αναλάβει την επιμέλεια του υπό τον όρο όμως της πλήρους συνεργασίας της μητέρας μαζί του για ένα μεταβατικό διάστημα καθόσον ο ίδιος είχε να έλθει σε επικοινωνία και επαφή με το τέκνο του εδώ και οκτώ περίπου έτη χωρίς να γνωρίζει καμία λεπτομέρεια για το ιατρικό του πρόβλημα και την καθημερινότητά του».
Σε δεύτερη τοποθέτησή του τόνισε: «Δυστυχώς η μητέρα εγκατέλειψε το παιδί στο Δικαστικό Μέγαρο Λαμίας σαν κυρία και εξαφανίστηκε από προσώπου γης, Ούτε τα ελάχιστα ρούχα του παιδιού δεν παρέδωσε, ούτε τα φάρμακα του στον πατέρα. Και έτσι κλήθηκε ο πατέρας να αναλάβει μόνος του και χωρίς καμία βοήθεια από το συγγενικό του περιβάλλον το βαρύ φορτίο της ανατροφής ενός παιδιού με αρκετές ιδιαιτερότητες και δεξιότητες. Νομίζω ότι μέχρι σήμερα κανείς από όσους επιλήφθηκαν της υποθέσεως δεν έχει ασχοληθεί με την κοινωνική πλευρά της αλλά μόνον με το αυστηρό γράμμα του νόμου. Πιστεύω ότι έστω και την ύστατη στιγμή θα βρεθεί η βέλτιστη δυνατή λύση για το συγκεκριμένο παιδί χωρίς παράλληλα να τιμωρείται ο δυστυχής ομολογουμένως πατέρας του».
