Συγκινητική ήταν η παρουσία εργαζόμενης συμβασιούχου σε παιδικούς σταθμούς του Δήμου Βόλου, η οποία, έπειτα από 33 χρόνια συνεχόμενης απασχόλησης, ζήτησε τη μονιμοποίησή της στο πλαίσιο των φετινών εκδηλώσεων για την Εργατική Πρωτομαγιά.
Η εργαζόμενη, που απασχολείται επί δεκαετίες σε δομές του δήμου και στα ΚΔΑΠ της περιοχής, έδωσε το «παρών» στις κινητοποιήσεις στην Πλατεία Πανεπιστημίου στον Βόλο, συνοδευόμενη από συναδέλφους της. Κρατώντας πανό με κεντρικό σύνθημα τη μονιμότητα στην εργασία, οι συμβασιούχοι έστειλαν μήνυμα κατά της επισφαλούς απασχόλησης και των διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
«Μόνιμη εργασία και όχι ομηρία» ανέγραφε χαρακτηριστικά το πανό των εργαζομένων, αποτυπώνοντας το βασικό αίτημα του κλάδου.
Η Ελένη Μίγκα, η οποία απηύθυνε χαιρετισμό προς τους συγκεντρωμένους, περιέγραψε με έντονο τρόπο τις συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας που βιώνουν οι συμβασιούχοι μέσα από τις αλλεπάλληλες ανανεώσεις συμβάσεων.
Παράλληλα, άσκησε έντονη κριτική σε προσχέδιο νομοθετικής διάταξης, το οποίο –όπως ανέφερε– θέτει σε κίνδυνο το εργασιακό καθεστώς χιλιάδων εργαζομένων που στελεχώνουν κρίσιμες κοινωνικές δομές, όπως παιδικούς σταθμούς και ΚΔΑΠ, χαρακτηρίζοντάς το «άθλιο προσχέδιο».
Παράλληλα, η ίδια ζήτησε τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους δήμους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με ενισχυμένη κρατική χρηματοδότηση. Επιπλέον, κάλεσε σε κατάργηση της διάταξης του λεγόμενου «νόμου Βορίδη», καθώς και του καθεστώτος των voucher που εφαρμόζεται στις κοινωνικές δομές.
Ο χαιρετισμός της Ελένης Μίγκα
«Χαιρετίζω την Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση μας. Είμαι εργαζόμενη εδώ και 33 χρόνια στα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών του Δήμου Βόλου. Μια ζωή με το απαράδεκτο καθεστώς του συμβασιούχου, πάντα με την αγωνία αν και την επόμενη μέρα θα υπάρχει δουλειά και εισόδημα για την οικογένεια.
Δεν είμαστε ένας και δυο οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές δομές των Δήμων, αλλά χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα. Όλοι εργαζόμαστε ως συμβασιούχοι μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ σε Παιδικούς και Βρεφικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ, Κέντρα Φροντίδας Ηλικιωμένων, Κέντρα Κοινότητας, Κοινωνικό Φαρμακείο και άλλες κοινωνικές δομές. 200 μόνο στον Βόλο και περίπου 300 σε όλους τους Δήμους της Μαγνησίας.
Το τελευταίο διάστημα βρισκόμαστε σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις, γιατί η κυβέρνηση σχεδίαζε την παραπέρα χειροτέτευση των συνθηκών εργασίας μας από το 2027, μετά την λήξη των προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Το προσχέδιο νόμου που ετοίμαζε στα μουλωχτά η κυβέρνηση προέβλεπε την χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών των Δήμων αποκλειστικά μέσω voucher. Αυτό θα σήμαινε την απόλυση του υπάρχοντος έμπειρου προσωπικού και την επαναπρόσληψη μας μέσα από ένα νέο σύστημα “λίστας υποψηφίων”, πάλι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, χωρίς σταθερότητα και με αβεβαιότητα κάθε χρονιά.
Περιπλάνηση δηλαδή των εργαζομένων σε διάφορες δομές, ανακύκλωση της ανεργίας και της εργασιακής ομηρίας μας. Η χρηματοδότηση
θα συνδεόταν με τον αριθμό των εξυπηρετούμενων παιδιών και θα οδηγούσε στην παραπέρα υποβάθμιση κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών που αφορούν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά και γονείς. Υπήρχε σοβαρός κίνδυνος οι δομές να αποδυναμωθούν, να υπολειτουργήσουν ή ακόμη και να οδηγηθούν σε κλείσιμο, με άμεσες συνέπειες για τα παιδιά και τις λαϊκέςοικογένειες.
Η μαζική συμμετοχή πάνω από 7.000 εργαζομένων στους Δήμους στην μεγαλειώδη απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα στις 24 του μήνα ανάγκασε την κυβέρνηση να κάνει όπισθεν ολοταχώς στους σχεδιασμούς της αυτούς. Έδειξε πόσο μεγάλη σημασία έχει ο οργανωμένος και μαζικός αγώνας των εργαζομένων στο να βάζει εμπόδια, ακόμα και να ακυρώνει σχεδιασμούς που τσακίζουν τις ζωές μας. Στη σημερινή μέρα τιμής στους αγώνες του εργατικού κινήματος είναι καλό να θυμόμαστε πόση δύναμη διαθέτουμε οι εργαζόμενοι, όταν παλεύουμε αποφασιστικά, δίχως συμβιβασμούς και αυταπάτες ότι θα πέσει και για μας ένα κοκκαλάκι από το τραπέζι της διαβόητης “ανάπτυξης” της οικονομίας.
Ο αγώνας των συμβασιούχων για αξιοπρέπεια και μονιμοποίηση είναι αγώνας όλων των εργαζομένων στους Δήμους, μόνιμων και συμβασιούχων, αλλά και όλου του εργαζόμενου λαού που απαιτεί σύγχρονες και δωρεάν κοινωνικές δομές και υπηρεσίες στους Δήμους. Οι εργαζόμενοι στους Δήμους έχουμε όλοι κοινά προβλήματα.
Οι μισθοί μας μειώθηκαν κατά 40% την περασμένη 15ετία την ώρα που η ακρίβεια και οι φόροι αυξήθηκαν δραματικά, η εργασία μας εντατικοποιείται λόγω των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού σε όλες τις Υπηρεσίες, πέρα από εμάς τους εργαζόμενους στις Κοινωνικές Δομές, η αθλιότητα της εργασίας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου συνεχίζεται και αυξάνεται για χιλιάδες συναδέλφους μας σε άλλες δημοτικές υπηρεσίες, τα εργατικά ατυχήματα και οι επαγγελματικές ασθένειες θερίζουν μια που τα ΜΑΠ θεωρούνται από τις Δημοτικές αρχές είδος πολυτέλειας. Και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.
Συνεχίζουμε ακόμα πιο μαζικά και ακόμα πιο αποφασιστικά τον κοινό μας αγώνα για να μείνει οριστικά στα χαρτιά το άθλιο προσχέδιο
Νόμου της κυβέρνησης.
Για να μονιμοποιηθούν τώρα όλοι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στους Δήμους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις και με ενισχυμένη κρατική
χρηματοδότηση, και να υπάρξουν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλους τους Δήμους στο ύψος των πραγματικών αναγκών.
Για κατάργηση του νόμου Βορίδη και όλων των νόμων που απαγορεύουν την μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε
αορίστου.
Για να υπάρξει πλήρης χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να μη μένει κανένα παιδί έξω τις δομές.
Να καταργηθεί το καθεστώς των voucher, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας.
Για να αναβαθμιστούν και να διευρυνθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία, υπηρεσίες που δεν μπορούν να εξαρτώνται από "κουπόνια". Να στηριχτούν ολόπλευρα οι οικογένειές τους.
Να υπάρξει ειδική χρηματοδότηση από το κράτος για την ανάπτυξη του δικτύου δομών προσχολικής αγωγής και ΚΔΑΠ.
Έχουμε το δίκιο και την δύναμη με το μέρος μας. Θα νικήσουμε!
Ελένη Μίγκα
Πρωτομαγιά 2026».
