Τα βλέπουμε σε ρολόγια, εισιτήρια, ηλεκτρονικές κρατήσεις και καθημερινά μηνύματα. Τα a.m. και p.m. αποτελούν εδώ και αιώνες έναν από τους πιο διαδεδομένους τρόπους προσδιορισμού της ώρας, ιδιαίτερα στις αγγλόφωνες χώρες.
Παρότι χρησιμοποιούνται καθημερινά από εκατομμύρια ανθρώπους, λίγοι γνωρίζουν από πού προέρχονται τα δύο γράμματα και τι ακριβώς σημαίνουν.
Η απάντηση βρίσκεται στα λατινικά
Η ιστορία των δύο συμβόλων ξεκινά από τα λατινικά και συγκεκριμένα από δύο φράσεις που περιγράφουν με ακρίβεια τη θέση μιας ώρας μέσα στο 24ωρο.
Το a.m. προέρχεται από την έκφραση ante meridiem, που σημαίνει «πριν από το μεσημέρι».
Αντίστοιχα, το p.m. προέρχεται από το post meridiem, δηλαδή «μετά το μεσημέρι».
Με απλά λόγια, η ημέρα χωρίζεται σε δύο δωδεκάωρα. Το πρώτο εκτείνεται από τα μεσάνυχτα μέχρι το μεσημέρι και χαρακτηρίζεται ως a.m., ενώ το δεύτερο από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα και χαρακτηρίζεται ως p.m.
Γιατί χρησιμοποιούμε δύο διαφορετικά 12ωρα
Το σύστημα των 12 ωρών έχει τις ρίζες του σε πολύ παλαιότερες αντιλήψεις για τη μέτρηση του χρόνου και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Έτσι, για παράδειγμα, η ένδειξη 10 a.m. αντιστοιχεί στις 10 το πρωί, ενώ η 10 p.m. στις 10 το βράδυ.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις ενδείξεις 12 a.m. και 12 p.m., καθώς συχνά προκαλούν σύγχυση. Το 12 a.m. αναφέρεται στα μεσάνυχτα, ενώ το 12 p.m. στο μεσημέρι.
Από το 12ωρο στο 24ωρο ψηφιακό ρολόι
Στην καθημερινότητά μας, το 12ωρο σύστημα συνυπάρχει πλέον με το 24ωρο σύστημα, το οποίο έχει επικρατήσει σε μεγάλο μέρος του κόσμου, ιδιαίτερα σε επίσημα έγγραφα, δρομολόγια και ψηφιακές συσκευές.
Έτσι, αντί για «10 p.m.», μπορεί να εμφανίζεται η ένδειξη 22:00. Η δεύτερη μορφή έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: δεν αφήνει περιθώριο παρερμηνείας για το αν πρόκειται για πρωινή ή βραδινή ώρα.
Τελικά, πίσω από τα δύο μικρά γράμματα a.m. και p.m. κρύβεται μια απλή αλλά πολύ παλιά ιδέα: η διαίρεση της ημέρας σε δύο μέρη, πριν και μετά το μεσημέρι.
