Παράξενοι, αυστηροί ή και εντελώς σουρεαλιστικοί, ορισμένοι νόμοι ανά τον κόσμο αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις ιδιαιτερότητες κάθε κοινωνίας. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Reader.gr, πρόκειται για κανόνες που, αν και σε πρώτη ανάγνωση προκαλούν έκπληξη ή και γέλιο, έχουν τις ρίζες τους σε πρακτικές ανάγκες, πολιτισμικές αξίες ή ακόμη και ακραίες συνθήκες διαβίωσης. Όπως περιγράφει η Άντυ Κουκλάδα, οι νόμοι αυτοί λειτουργούν ως ένα «παράθυρο» στις διαφορετικές αντιλήψεις περί κανονικότητας ανά τον κόσμο.
Από την τσίχλα μέχρι την… κοινή ησυχία
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα προέρχεται από τη Σιγκαπούρη, όπου η πώληση και εισαγωγή τσίχλας απαγορεύεται από το 1992, με στόχο τη διατήρηση της καθαριότητας στους δημόσιους χώρους. Αντίστοιχα, στην Ελβετία η προστασία της κοινής ησυχίας φτάνει σε ακραία επίπεδα, καθώς σε ορισμένα κτίρια θεωρείται παράβαση ακόμη και η χρήση καζανακίου κατά τις νυχτερινές ώρες.
Στην Βενετία, από την άλλη, η σίτιση περιστεριών, ιδίως στην Πλατεία Αγίου Μάρκου, τιμωρείται με βαριά πρόστιμα, στο πλαίσιο προστασίας των μνημείων και της δημόσιας υγείας.
Η πόλη όπου ο θάνατος… δεν επιτρέπεται
Ανάμεσα στους πιο εντυπωσιακούς κανονισμούς συγκαταλέγεται εκείνος που ισχύει στο Longyearbyen, στον αρκτικό κύκλο. Εκεί, λόγω του μόνιμου παγετού, τα σώματα δεν αποσυντίθενται, με αποτέλεσμα να διατηρούνται παθογόνοι οργανισμοί. Για τον λόγο αυτό, εδώ και δεκαετίες, οι σοροί μεταφέρονται εκτός περιοχής, καθιστώντας πρακτικά «απαγορευμένο» τον θάνατο εντός της πόλης.
Από τα ινδικά χοιρίδια μέχρι… selfies
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και νόμοι που σχετίζονται με την καθημερινότητα και τη συμπεριφορά. Στην Ελβετία, για παράδειγμα, τα ινδικά χοιρίδια θεωρούνται «κοινωνικά ζώα» και απαγορεύεται να υιοθετούνται μόνα τους, καθώς κάτι τέτοιο θεωρείται μορφή κακοποίησης.
Στη Σρι Λάνκα, η λήψη selfie με αγάλματα του Βούδα μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε σύλληψη, καθώς θεωρείται προσβλητική πράξη. Αντίστοιχα, σε αρκετές αφρικανικές χώρες, όπως η Ουγκάντα και η Νιγηρία, απαγορεύεται αυστηρά η χρήση στρατιωτικής παραλλαγής από πολίτες.
Όταν ο νόμος ρυθμίζει ακόμη και το σώμα
Τέλος, στην Ιαπωνία, η κρατική παρέμβαση φτάνει μέχρι και την… περιφέρεια μέσης των πολιτών. Με τον λεγόμενο νόμο «Metabo», οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να ελέγχουν το βάρος των εργαζομένων τους, στο πλαίσιο της καταπολέμησης της παχυσαρκίας, με συγκεκριμένα όρια για άνδρες και γυναίκες.
