Νομολογιακό ενδιαφέρον αποκτά πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία δικαίωσε φορολογούμενο, ακυρώνοντας πρόστιμο που είχε επιβληθεί μετά από φορολογικό έλεγχο. Η απόφαση ξεκαθαρίζει ότι δεν μπορούν να επιβάλλονται διοικητικές κυρώσεις όταν δεν υπάρχει σαφής νομοθετική πρόβλεψη, ακόμη και αν διαπιστώνονται τυπικές παραλείψεις στις δηλώσεις.
Πώς ξεκίνησε η υπόθεση
Η υπόθεση προέκυψε ύστερα από έλεγχο του 1ου Ελεγκτικού Κέντρου (ΕΛ.ΚΕ.) Αττικής, το οποίο, μέσω διασταυρώσεων των στοιχείων της πλατφόρμας myDATA με τις δηλώσεις ΦΠΑ, διαπίστωσε ότι δεν είχε δηλωθεί στον σχετικό κωδικό αγροτική επιδότηση ύψους 26.709,93 ευρώ.
Παρότι από τη συγκεκριμένη παράλειψη δεν προέκυπτε επιπλέον φόρος προς καταβολή, επιβλήθηκε στον φορολογούμενο πρόστιμο ύψους 100 ευρώ.
Η προσφυγή και η δικαίωση
Ο φορολογούμενος προσέφυγε στη ΔΕΔ, υποστηρίζοντας ότι ενημερώθηκε για την καταβολή της επιδότησης αρκετούς μήνες αργότερα και ότι το συγκεκριμένο ποσό είχε δηλωθεί κανονικά στις δηλώσεις Ε1 και Ε3 του φορολογικού έτους 2023.
Μετά την εξέταση της υπόθεσης, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή και προχώρησε στην πλήρη διαγραφή του προστίμου, μηδενίζοντας τη σχετική φορολογική επιβάρυνση.
Το σκεπτικό της ΔΕΔ
Στην απόφασή της, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικαλέστηκε τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς και σχετικές εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, επισημαίνοντας ότι οι κυρώσεις για ελλιπή υποβολή πληροφοριακών στοιχείων εφαρμόζονται μόνο στις περιπτώσεις που προβλέπονται ρητά από τη νομοθεσία.
Όπως διευκρινίζεται, δεν προβλέπεται επιβολή προστίμου για αντίστοιχες παραλείψεις στις δηλώσεις ΦΠΑ, όταν αυτές δεν συνεπάγονται φορολογική επιβάρυνση ή απόκρυψη φόρου.
Μήνυμα προς φορολογούμενους και φορολογική διοίκηση
Η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί σημαντική υπενθύμιση ότι οι διοικητικές κυρώσεις πρέπει να στηρίζονται σε σαφή νομοθετική διάταξη και δεν μπορούν να επιβάλλονται αποκλειστικά για τυπικές παραλείψεις που δεν προκαλούν φορολογική ζημία στο Δημόσιο.
Παράλληλα, ενισχύει την αρχή της νομικής ασφάλειας στις σχέσεις μεταξύ φορολογουμένων και φορολογικής διοίκησης, επιβεβαιώνοντας ότι κάθε πρόστιμο οφείλει να βασίζεται σε συγκεκριμένη και ρητή πρόβλεψη του νόμου.
