Η λέξη «γρανίτα» έχει ιταλική προέλευση και προέρχεται από τη λέξη granita, η οποία συνδέεται με το grano («κόκκος», «σπυρί»). Η ονομασία δόθηκε λόγω της κοκκώδους, παγωμένης υφής του γλυκού.
Η αυθεντική ιταλική Granita κατάγεται από τη Sicily και φτιάχνεται από νερό, ζάχαρη και χυμούς ή αρώματα φρούτων, που παγώνουν σταδιακά δημιουργώντας μικρούς κρυστάλλους πάγου.
Στα ελληνικά δεν υπάρχει κάποια «καθαρά ελληνική» λέξη που να αντικατέστησε πλήρως τη «γρανίτα». Κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί αποδόσεις όπως:
- «παγωμένο ρόφημα»
- «παγωτό χυμού»
- «τριμμένος πάγος με σιρόπι»
- «παγογλύκισμα»
Ωστόσο, η λέξη «γρανίτα» επικράτησε αυτούσια στην καθημερινή γλώσσα, όπως συνέβη και με πολλές άλλες ιταλικές λέξεις της γαστρονομίας.
Ενδιαφέρον είναι ότι η τεχνική της γρανίτας θεωρείται πως επηρεάστηκε από αραβικά παγωμένα γλυκίσματα που έφτασαν στη Σικελία κατά τον Μεσαίωνα, όταν οι Άραβες έφερναν χιόνι από την Αίτνα και το ανακάτευαν με χυμούς και μέλι.
