Η λέξη «μπράβο» στα ελληνικά δεν είναι ελληνικής προέλευσης· είναι δάνειο από τα ιταλικά.
Η προέλευση
Προέρχεται από την ιταλική λέξη bravo, που σημαίνει «γενναίος», «άξιος» ή «ικανός». Στα ιταλικά, ως επιφώνημα (bravo! / brava!), χρησιμοποιείται για επιδοκιμασία: «πολύ καλά!», «μπράβο!».
Η λέξη πέρασε στα ελληνικά κυρίως κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας και της έντονης ιταλικής επιρροής στο εμπόριο και την καθημερινή ζωή του ελληνικού χώρου (ιδίως από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα).
Η αρχική της ρίζα
Το ιταλικό bravo ανάγεται στο λατινικό barbarus ή, σύμφωνα με άλλη ετυμολογική γραμμή, στο ύστερο λατινικό/ρωμανικό bravus με σημασία «άγριος, θαρραλέος». Η σημασία εξελίχθηκε προς το «γενναίος» και τελικά στο «άξιος επιδοκιμασίας».
Ελληνικές ισοδύναμες εκφράσεις
Ανάλογα με το ύφος και το πλαίσιο, αντί για «μπράβο» στα ελληνικά χρησιμοποιούμε:
- «συγχαρητήρια» (πιο επίσημο)
- «εύγε» (λόγιο/καθαρεύουσα, συχνά σε πιο παλιό ή επισημό ύφος)
- «άξιος / άξια» (κυρίως σε επιδοκιμασία προσώπου)
- «πολύ καλά», «μπράβο σου» (καθημερινός λόγος)
Μείνετε συντονισμένοι στο Proson.gr για ακόμη περισσότερες ενδιαφέρουσες και σπάνιες ελληνικές και ξενικές λέξεις που αξίζει να ανακαλύψουμε.
