Την άρση της βουλευτικής ασυλίας του Δημήτρη Αβραμόπουλου και της Ζωής Κωνσταντοπούλου αποφάσισε η Ολομέλεια της Βουλής, μετά την ηλεκτρονική ονομαστική ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε σήμερα.
Για την υπόθεση του βουλευτή Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν συνολικά 266 βουλευτές. Υπέρ της άρσης της ασυλίας ψήφισαν 264, ενώ δύο δήλωσαν «παρών».
Στην περίπτωση της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας ψήφισαν 265 βουλευτές, με 175 να τάσσονται υπέρ της άρσης της ασυλίας και 90 κατά.
Το υπόμνημα Αβραμόπουλου στη Βουλή
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος είχε ζητήσει την άρση της ασυλίας του, προκειμένου, όπως αναφέρει, να διευκολυνθεί η δικαστική διερεύνηση από τις βελγικές αρχές στο πλαίσιο της υπόθεσης Qatargate.
Στο εννιασέλιδο υπόμνημά του προς την Ολομέλεια, ο πρώην επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και βουλευτής Ηλείας αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή του σε παράνομη δραστηριότητα και τοποθετείται στα ζητήματα που αφορούν τη συμμετοχή του στο Επίτιμο Συμβούλιο του «Fight Impunity», τις αμοιβές που έλαβε και τη σχέση της υπόθεσης με το Κατάρ.
Παράλληλα, αναφέρει ότι έχει αποφασίσει να προσέλθει αυτοβούλως ενώπιον των αρμόδιων βελγικών δικαστικών αρχών, προκειμένου να καταθέσει τα στοιχεία που διαθέτει. Σύμφωνα με το υπόμνημά του, η παρουσία του έχει ήδη συμφωνηθεί και προγραμματιστεί έπειτα από συνεννόηση των δικηγόρων του με τις βελγικές αρχές.
Τι υποστηρίζει για το «Fight Impunity»
Αναφερόμενος στη συμμετοχή του στο «Fight Impunity», ο Δημήτρης Αβραμόπουλος σημειώνει ότι εντάχθηκε στο Επίτιμο Συμβούλιο του οργανισμού μετά την ολοκλήρωση της θητείας του ως Ευρωπαίου Επιτρόπου Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας, τον Νοέμβριο του 2019.
Όπως υποστηρίζει, η συμμετοχή του είχε «αποκλειστικά τιμητικό και συμβουλευτικό χαρακτήρα» και δεν συνοδευόταν από εκτελεστικές, διοικητικές, οικονομικές ή διαχειριστικές αρμοδιότητες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν συμμετείχε στη διοίκηση του οργανισμού, στη διαχείριση των οικονομικών του, στην εξεύρεση ή κατανομή χρηματοδοτήσεων ούτε στη λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων.
Όπως αναφέρει, πριν από την ανάληψη της συγκεκριμένης δραστηριότητας ακολούθησε τη διαδικασία που προβλέπεται για τους πρώην Επιτρόπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η συμμετοχή του υποβλήθηκε στον προβλεπόμενο δεοντολογικό έλεγχο.
Για τις αμοιβές του, υποστηρίζει ότι ήταν γνωστές, δηλωμένες στις αρμόδιες ελληνικές αρχές και φορολογημένες, σημειώνοντας ότι τα σχετικά έγγραφα βρίσκονται στη διάθεση της Βουλής και των δικαστικών αρχών.
Παράλληλα, δηλώνει ότι κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στο Επίτιμο Συμβούλιο δεν γνώριζε ούτε είχε πληροφορίες για ενδεχόμενη παράνομη δραστηριότητα προσώπων που συνδέονταν με το Fight Impunity.
Η απάντηση για το Κατάρ και η άρση της ασυλίας
Ξεχωριστά, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αναφέρεται στο ζήτημα της απαλλαγής των πολιτών του Κατάρ από την υποχρέωση θεώρησης εισόδου στην ΕΕ.
Στο υπόμνημά του υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η Κομισιόν «δεν πρότεινε ούτε ενέκρινε» την απαλλαγή των πολιτών του Κατάρ από την υποχρέωση θεώρησης.
Όπως αναφέρει, η σχετική ευρωπαϊκή πρωτοβουλία προωθήθηκε το 2022, περίπου τρία χρόνια μετά την ολοκλήρωση της θητείας του, και ως εκ τούτου, σύμφωνα με τη δική του θέση, δεν είχε θεσμική αρμοδιότητα ή δυνατότητα παρέμβασης στη μεταγενέστερη διαδικασία.
Ο πρώην επίτροπος αναφέρεται επίσης στην πρόσκληση που, όπως σημειώνει, του απηύθυναν το 2025 οι βελγικές δικαστικές αρχές. Υποστηρίζει ότι η μη μετάβασή του τότε δεν συνδεόταν με πρόθεση φυγής ή αποφυγής της Δικαιοσύνης, αλλά με τη νομική συμβουλή που είχε λάβει και τα ζητήματα που είχαν τεθεί σχετικά με τη βουλευτική του ιδιότητα και τη θεσμική διαδικασία.
«Σε καμία περίπτωση η στάση μου αυτή δεν πρέπει να ερμηνευτεί ως άρνηση συνεργασίας με τις βελγικές δικαστικές αρχές», αναφέρει.
Κλείνοντας το υπόμνημά του, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος σημειώνει ότι δεν προβάλλει αντίρρηση στην άρση της ασυλίας του, καθώς, όπως υποστηρίζει, η υπόθεση που διερευνάται δεν συνδέεται με την άσκηση των σημερινών κοινοβουλευτικών του καθηκόντων.
Ζητά, παράλληλα, να επιτραπεί η απρόσκοπτη εξέλιξη της δικαστικής διαδικασίας, διευκρινίζοντας ότι η στάση του αυτή δεν συνιστά παραίτηση από υπερασπιστικό ή δικονομικό δικαίωμα ούτε αποτελεί παραδοχή οποιασδήποτε πράξης ή κατηγορίας.
