Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
«Μου είπαν ότι ο μισθός είναι “ενδεικτικός” και το ωράριο “δυναμικό”»
Σας στέλνω αυτή την εμπειρία γιατί θεωρώ ότι αποτυπώνει απόλυτα το πώς αντιλαμβάνονται ορισμένοι εργοδότες τη σύγχρονη εργασία.
Η αγγελία αφορούσε θέση υπαλλήλου εξυπηρέτησης πελατών, με πλήρη απασχόληση, σταθερό ωράριο και «ανταγωνιστικό πακέτο αποδοχών». Στη συνέντευξη, όμως, άρχισαν γρήγορα να αλλάζουν οι λέξεις.
Αρχικά μου εξήγησαν ότι το ωράριο είναι μεν οκτάωρο, αλλά δεν είναι συγκεκριμένο, γιατί «η δουλειά δεν μπαίνει σε καλούπια». Όπως μου είπαν, μπορεί να χρειαστεί να ξεκινώ νωρίτερα ή να φεύγω αργότερα, ανάλογα με τον φόρτο, χωρίς αυτό να θεωρείται υπερωρία, αλλά «ομαδική προσπάθεια».
Στη συνέχεια ρώτησα για τον μισθό που αναγραφόταν στην αγγελία. Η απάντηση ήταν ότι το ποσό είναι ενδεικτικό, καθώς «όλα κρίνονται στην πράξη» και ότι στην αρχή θα ισχύει χαμηλότερη αμοιβή, μέχρι να αποδείξω ότι «αντέχω τον ρυθμό». Όταν ζήτησα να μάθω πόσο διαρκεί αυτή η «αρχή», μου είπαν ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Σε άλλο σημείο της συζήτησης, μου ξεκαθάρισαν ότι η θέση δεν περιορίζεται μόνο στην εξυπηρέτηση πελατών, αλλά περιλαμβάνει και διοικητικές εργασίες, αρχειοθέτηση, επικοινωνία με προμηθευτές και –αν χρειαστεί– κάλυψη συναδέλφων σε άδειες. Όλα αυτά, όπως ειπώθηκε, «χωρίς να κολλάμε στους τίτλους».
Το πιο ανησυχητικό ήταν όταν ανέφεραν ότι προτιμούν άτομα χωρίς πολλές επαγγελματικές υποχρεώσεις, γιατί «η δουλειά θέλει αφοσίωση» και ότι δεν βλέπουν θετικά αιτήματα για άδειες τον πρώτο χρόνο. Όταν ρώτησα αν αυτά προβλέπονται στη σύμβαση, η απάντηση ήταν: «εδώ λειτουργούμε περισσότερο με εμπιστοσύνη».
Η συνέντευξη έκλεισε με την επισήμανση ότι αναζητούν κάποιον που να μην βλέπει τη δουλειά ως δουλειά, αλλά ως ευκαιρία. Έφυγα με την αίσθηση ότι αυτό που ζητούσαν δεν ήταν ένας εργαζόμενος, αλλά κάποιος διαρκώς διαθέσιμος, χωρίς όρια και χωρίς σαφείς όρους.
Θεώρησα σημαντικό να το μοιραστώ, γιατί τέτοιες πρακτικές παρουσιάζονται πλέον ως κάτι φυσιολογικό, ενώ κάθε άλλο παρά είναι.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr η Ι.Π.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
