Οι εργοδότες στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην εύρεση εργαζομένων με εξειδικευμένες δεξιότητες, σύμφωνα με την Έρευνα Έλλειψης Ταλέντου 2026 της ManpowerGroup.
Ειδικότερα, το 84% των 520 εργοδοτών που συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνει ότι δυσκολεύεται να εντοπίσει υποψηφίους με τις απαραίτητες εξειδικεύσεις, ποσοστό αυξημένο κατά 2% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Σε διεθνές επίπεδο, η Ελλάδα εμφανίζεται πιο επιβαρυμένη από τον παγκόσμιο μέσο όρο, τον οποίο υπερβαίνει κατά 12 ποσοστιαίες μονάδες. Η χώρα συγκαταλέγεται στις αγορές με τα υψηλότερα επίπεδα έλλειψης ταλέντων, παρόμοια με την Ιαπωνία (84%) και τη Σλοβακία (87%).
Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, το φαινόμενο «συνδέεται με την ταυτόχρονη ενίσχυση της ζήτησης για τεχνικές και ψηφιακές δεξιότητες, την επιτάχυνση επενδύσεων σε βασικούς κλάδους, όπως οι κατασκευές και η βιομηχανία, αλλά και τη συνεχιζόμενη απόκλιση ανάμεσα στις ανάγκες της αγοράς και τις διαθέσιμες, εφαρμοσμένες δεξιότητες ανθρώπινου δυναμικού».
Ποιες ειδικότητες αναζητούν οι Έλληνες εργοδότες
Οι μεγαλύτερες ελλείψεις ταλέντου στην ελληνική αγορά εργασίες εντοπίζεται στους εξής τομείς:
- Κατασκευές και Ακίνητα (93%), όπου η ζήτηση για τεχνικά επαγγέλματα ξεπερνά σημαντικά την προσφορά εξειδικευμένων τεχνιτών, κυρίως λόγω της αύξησης έργων υποδομής και ανάπτυξης.
- Κοινωφελείς Υπηρεσίες και Φυσικοί Πόροι (91%).
- Βιομηχανία (88%).
- Εμπόριο και Logistics (84%).
- Επαγγελματικές, Επιστημονικές και Τεχνικές Υπηρεσίες (83%).
- Τουρισμός και Εστίαση (82%).
- Τεχνολογία και Τηλεπικοινωνίες (81%).
- Δημόσιος Τομέας, Υγεία και Κοινωνικές Υπηρεσίες (80%).
- Πληροφορική – Tech & IT Services (80%), όπου καταγράφεται αυξημένη ανάγκη για ψηφιακές και τεχνολογικές δεξιότητες.
Ποιες δεξιότητες σπανίζουν στην Ελλάδα
Οι εργοδότες στη χώρα αναφέρουν ότι αντιμετωπίζουν κυρίως δυσκολίες στην εύρεση εργαζομένων με δεξιότητες στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού (21%). Όπως σημειώνει η Manpower Group, το HR μετατρέπεται σε στρατηγικό συνεργάτη, με αυξημένες απαιτήσεις σε ψηφιακά εργαλεία, αποφάσεις βασισμένες σε δεδομένα, σχεδιασμό εργατικού δυναμικού και διαχείριση αλλαγών.
Στο ίδιο ποσοστό (21%) καταγράφονται και οι δεξιότητες Βιομηχανίας και Παραγωγής. Ακολουθούν, για πρώτη φορά, οι δεξιότητες Ανάπτυξης Μοντέλων και Εφαρμογών Τεχνητής Νοημοσύνης (19%) καθώς και ο Γραμματισμός στην ΤΝ (AI literacy) με 16%.
Παρά τη δυναμική τους, οι δεξιότητες που σχετίζονται με την τεχνητή νοημοσύνη δεν έχουν ακόμη φτάσει στην κορυφή των αναγκών στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τη διεθνή εικόνα όπου αποτελούν πλέον τη σημαντικότερη πρόκληση για τους εργοδότες.
Οι πιο σημαντικές δεξιότητες
Παράλληλα, οι ανθρώπινες δεξιότητες εξακολουθούν να θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές.
Η επικοινωνία και η συνεργασία (45%), καθώς και ο επαγγελματισμός και η εργασιακή ηθική (45%), συγκαταλέγονται στις πιο περιζήτητες δεξιότητες. Ακολουθούν η κριτική σκέψη και η επίλυση προβλημάτων (37%).
Η εικόνα αυτή συμβαδίζει με τις διεθνείς τάσεις, όπου τα soft skills διατηρούν τη σημασία τους και ενισχύονται ως βασικός παράγοντας για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών.
Η δυσκολία κάλυψης θέσεων εργασίας διαφοροποιείται και ανάλογα με το μέγεθος των επιχειρήσεων. Τα υψηλότερα ποσοστά εντοπίζονται στις μεσαίες επιχειρήσεις (50–249 εργαζόμενοι), όπου το πρόβλημα αγγίζει το 91%.
Ακολουθούν οι πολύ μικρές επιχειρήσεις με 88%, οι μεσαίες προς μεγάλες με 87% και 81%, ενώ στις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις τα ποσοστά μειώνονται στο 75% και 70%, γεγονός που αναδεικνύει την καλύτερη οργανωτική προετοιμασία των μεγαλύτερων οργανισμών.
Αναζήτηση στο εσωτερικό
Απέναντι στη συνεχιζόμενη έλλειψη ταλέντων, οι εργοδότες στην Ελλάδα στρέφονται σταδιακά από την εξωτερική αναζήτηση προς την ανάπτυξη δεξιοτήτων στο εσωτερικό των επιχειρήσεων. Η τάση αυτή ακολουθεί τη διεθνή στρατηγική, όπου η επένδυση στις δεξιότητες και η ευελιξία αποτελούν βασικά εργαλεία αντιμετώπισης του προβλήματος.
Το 23% των εργοδοτών επενδύει σε upskilling και reskilling του υπάρχοντος προσωπικού – ποσοστό που παγκοσμίως φτάνει το 27%. Παράλληλα, το 21% αξιοποιεί νέες δεξαμενές ταλέντων, ενώ το 20% προχωρά σε αυξήσεις αποδοχών.
Την ίδια στιγμή, το 18% ενισχύει το ανθρώπινο δυναμικό μέσω ευέλικτων ή εποχικών μορφών εργασίας και το 17% εφαρμόζει στρατηγικές που προσφέρουν μεγαλύτερη ευελιξία στον χρόνο και στον τόπο εργασίας.
Πιο περιορισμένη παραμένει η εφαρμογή πιο δομικών λύσεων, όπως η χρήση εξωτερικής ανάθεσης επιχειρησιακών διαδικασιών (13%), ενώ χαμηλή είναι και η αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης για τη μείωση των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό (8%). Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι το 12% των εργοδοτών δεν λαμβάνει καμία δράση.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την 1η έως τις 31 Οκτωβρίου 2025, με συνεντεύξεις σε 39.063 εργοδότες από 41 χώρες. Στην Ελλάδα συμμετείχαν 520 εργοδότες, στο πλαίσιο της έρευνας προοπτικών απασχόλησης για το πρώτο τρίμηνο του 2026.
