Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
«Δε βρίσκω δουλειά γιατί 43 ετών θεωρούμαι "μεγάλη"»
Δεν περίμενα ποτέ ότι μια μέρα η ηλικία μου θα γίνει πρόβλημα. Έχω πτυχίο ΤΕΙ, χρόνια εμπειρίας και δουλειές που τις έβγαλα εις πέρας με ευθύνη και συνέπεια. Κι όμως, κάθε φορά που στέλνω βιογραφικό, νιώθω σαν να ξεκινάω από την αρχή. Ή μάλλον όχι. Σαν να μην ξεκινάω καν.
Οι απαντήσεις είναι σχεδόν ίδιες. «Θα σας ενημερώσουμε». «Προχωράμε με άλλους υποψήφιους». Ή απλώς… καμία απάντηση. Στην αρχή έψαχνα να καταλάβω τι κάνω λάθος. Βελτίωνα το βιογραφικό, άλλαζα προσέγγιση, προσπαθούσα περισσότερο. Μετά κατάλαβα ότι το θέμα δεν ήταν το βιογραφικό μου. Ήμουν εγώ.
Δεν στο λένε πάντα ξεκάθαρα. Αλλά το καταλαβαίνεις. Σε μια συνέντευξη, το άκουσα σχεδόν ευγενικά: «Ψάχνουμε κάτι πιο νεανικό, πιο ευέλικτο…»
Κι ας έχω δουλέψει σε θέσεις που απαιτούσαν πίεση, ευελιξία και ευθύνη. Κι ας ξέρω ότι μπορώ. Η ηλικία μου έγινε ξαφνικά κάτι που με καθορίζει περισσότερο από τις ικανότητές μου.
Κάποια στιγμή, οι ερωτήσεις έγιναν πιο προσωπικές. «Έχετε παιδιά;» «Σκοπεύετε να αποκτήσετε;» Και τότε κατάλαβα ότι δεν με κρίνουν μόνο για το τι είμαι σήμερα, αλλά και για το τι μπορεί να γίνω στο μέλλον.
Σαν να πρέπει να απολογηθώ για μια πιθανότητα. Αυτό πονάει περισσότερο. Όχι ότι δεν έχω προσόντα. Αλλά ότι δεν “χωράω” σε ένα προφίλ που μοιάζει να έχει ήδη αποφασιστεί πριν καν διαβαστεί το βιογραφικό μου.
Και όσο περνούν τα χρόνια, το ίδιο ερώτημα επιστρέφει: μήπως η εμπειρία τελικά δεν μετράει όσο η ηλικία; Στα 43 μου δεν νιώθω «μεγάλη». Νιώθω έτοιμη να δουλέψω.
Αλλά κάθε απόρριψη μου θυμίζει ότι στην αγορά εργασίας δεν αρκεί τι ξέρεις. Μετράει ακόμα και το πόσο χρονών είσαι, γιατί μάλλον γνωρίζουν ότι η εμπειρία σου θα πρέπει να φανεί και στον μισθό σου. Οπότε οι επιχειρήσεις προσλαμβάνουν πιτσιρίκια για να τα κακοπληρώνουν και εσύ να μην έχεις στον ήλιο μοίρα.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr η Κ.Σ.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
