Το «Ματωμένο Φεγγάρι» είναι η ονομασία που δίνεται στη Σελήνη όταν αποκτά έντονο κόκκινο ή χάλκινο χρώμα κατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης Σελήνης.
Το φαινόμενο συμβαίνει όταν η Γη παρεμβάλλεται ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη και η σκιά της καλύπτει πλήρως το φεγγάρι. Το ηλιακό φως περνά μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης, όπου φιλτράρεται και διασκορπίζεται. Το μπλε φως «χάνεται» και στη Σελήνη φτάνουν κυρίως τα μεγαλύτερα μήκη κύματος — δηλαδή τα κόκκινα και πορτοκαλί. Έτσι δημιουργείται η χαρακτηριστική κόκκινη απόχρωση.
Πρόκειται για το ίδιο φαινόμενο που κάνει την ανατολή και τη δύση του Ήλιου να φαίνονται κόκκινες.
Πότε θα εμφανιστεί ξανά
Η επόμενη ολική έκλειψη Σελήνης με φαινόμενο «Ματωμένης Σελήνης» θα πραγματοποιηθεί στις 3 Μαρτίου 2026. Θα είναι η τελευταία ολική έκλειψη ορατή από οποιοδήποτε σημείο της Γης μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2028–2029.
Σύμφωνα με τη NASA, καταγράφονται δύο έως τέσσερις σεληνιακές εκλείψεις κάθε χρόνο, όμως μόνο ένα ποσοστό — περίπου 29% — είναι ολικές.
Πόσο συχνά εμφανίζεται
Κατά μέσο όρο, σε ένα συγκεκριμένο σημείο του πλανήτη μια ολική έκλειψη Σελήνης είναι ορατή περίπου κάθε δυόμισι χρόνια.
Δεν δημιουργούν όλες οι εκλείψεις «Ματωμένο Φεγγάρι». Όταν η σκιά της Γης καλύπτει μόνο μέρος της Σελήνης, έχουμε μερική έκλειψη. Το εντυπωσιακό κόκκινο χρώμα εμφανίζεται μόνο όταν η Σελήνη βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στη σκιά της Γης.
Γιατί αλλάζει η απόχρωση
Η ένταση και το βάθος του κόκκινου μπορεί να διαφέρουν.
Η ηφαιστειακή τέφρα, ο καπνός από πυρκαγιές, η σκόνη ή η ατμοσφαιρική ρύπανση στην ατμόσφαιρα της Γης μπορούν να κάνουν τη Σελήνη να φαίνεται πιο σκούρα ή πιο έντονη.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η Σελήνη απομακρύνεται σταδιακά από τη Γη με ρυθμό περίπου 4 εκατοστά τον χρόνο, γεγονός που σημαίνει ότι αυτές οι κοσμικές ευθυγραμμίσεις δεν θα παραμείνουν ακριβώς ίδιες στο πολύ μακρινό μέλλον.
