Οι ειδοποιήσεις δημιουργήθηκαν για να μας ενημερώνουν. Στην πραγματικότητα όμως κάνουν κάτι διαφορετικό: μας διακόπτουν. Το πιο συνηθισμένο λάθος δεν είναι πόσες λαμβάνουμε, αλλά ότι τις αντιμετωπίζουμε όλες με τον ίδιο τρόπο.
Στο κινητό, μια ειδοποίηση από φίλο, μια προσφορά, ένα like ή μια ενημέρωση εφαρμογής εμφανίζονται το ίδιο. Ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει τι αξίζει προσοχή. Αντιδρά απλώς στον ήχο, στη δόνηση ή στο φωτάκι της οθόνης.
Αυτό το συνεχές «τσίμπημα» προσοχής δεν κουράζει μόνο. Μας κάνει πιο απρόσεκτους συνολικά. Όταν όλα θεωρούνται επείγοντα, τίποτα δεν είναι.
Το λάθος είναι η ρύθμιση
Οι περισσότεροι δεν μπαίνουν στις ρυθμίσεις ειδοποιήσεων. Αφήνουν εφαρμογές να ειδοποιούν για πράγματα που δεν θα άνοιγαν ποτέ αν τα έβλεπαν μόνοι τους. Το αποτέλεσμα είναι μόνιμη διάσπαση χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
Δεν χρειάζεται να κλείσουν όλες. Χρειάζεται να μην είναι όλες το ίδιο.
Πώς επηρεάζει την καθημερινότητα μας
Μελέτες δείχνουν ότι κάθε διακοπή προσοχής χρειάζεται χρόνο για να «κλείσει». Ακόμα κι αν δεν ανοίξετε την ειδοποίηση, το μυαλό σας έχει ήδη αποσπαστεί. Αυτό επαναλαμβάνεται δεκάδες φορές τη μέρα.
Γι’ αυτό στο τέλος νιώθουμε πιο κουρασμένοι απ’ όσο δικαιολογεί η δουλειά που κάναμε.
Τι πρέπει να αλλάξει
Χωρίς δραστικά μέτρα, έχει νόημα:
- να κρατήσετε ειδοποιήσεις μόνο για ανθρώπους και σημαντικές εφαρμογές,
- να απενεργοποιήσετε ήχους/δόνηση για τα υπόλοιπα.
Το λάθος με τις ειδοποιήσεις δεν είναι τεχνικό. Είναι συνήθεια. Όσο το κινητό αποφασίζει πότε θα διακοπεί η προσοχή μας, τόσο δυσκολότερο γίνεται να συγκεντρωθούμε σε οτιδήποτε άλλο.
