Το Proson.gr παρουσιάζει τη νέα «ιστορία εργασιακής τρέλας» που περιλαμβάνεται στη νέα εβδομαδιαία στήλη της ιστοσελίδας και στην οποία οι συντάκτες αλλά και οι αναγνώστες μοιράζονται αυτό που περιγράφει ο τίτλος: Ιστορίες εργασιακής τρέλας!
Τα ονόματα των πρωταγωνιστών αλλά και των επιχειρήσεων / εταιρειών (όπου αναφέρονται) έχουν παραλλαχθεί για προφανείς λόγους, αλλά οι ιστορίες είναι... πέρα για πέρα αληθινές!
Είχα δει μια αγγελία για θέση υπαλλήλου γραφείου και αποφάσισα να στείλω το βιογραφικό μου. Η θέση φαινόταν να ταιριάζει απόλυτα στην εμπειρία μου, καθώς είχα εργαστεί για αρκετά χρόνια σε παρόμοιο αντικείμενο.
Λίγες ημέρες αργότερα με κάλεσαν για συνέντευξη.
Ο υπεύθυνος ξεκίνησε τη συζήτηση λέγοντάς μου ότι είχε εντυπωσιαστεί από το βιογραφικό μου και ότι η πολυετής εμπειρία μου ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που με κάλεσαν.
Μιλήσαμε αρκετή ώρα για τις προηγούμενες δουλειές μου και για τις αρμοδιότητες που είχα αναλάβει.
Όταν φτάσαμε όμως στο θέμα των αποδοχών, η συζήτηση άλλαξε.
Μου ανέφεραν ένα ποσό χαμηλότερο από αυτό που περίμενα. Όταν εξήγησα ότι, με βάση την εμπειρία μου, θα περίμενα κάτι καλύτερο, ο υπεύθυνος μου απάντησε:
«Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Έχεις συνηθίσει σε συγκεκριμένο επίπεδο αποδοχών».
Στην αρχή πίστεψα ότι δεν είχα καταλάβει καλά.
Τον ρώτησα αν εννοεί ότι η εμπειρία μου λειτουργεί αρνητικά για τη συγκεκριμένη θέση.
Μου απάντησε ότι η εταιρεία αναζητά ανθρώπους που «θέλουν να ξεκινήσουν από την αρχή και να αποδείξουν την αξία τους».
Όταν του είπα ότι αυτό δεν αναφερόταν στην αγγελία, μου εξήγησε πως η αγγελία απευθυνόταν σε όλους και ότι οι λεπτομέρειες συζητούνται στη συνέντευξη.
Στη συνέχεια με ρώτησε αν θα ήμουν διατεθειμένος να δεχθώ χαμηλότερο μισθό για τους πρώτους μήνες, μέχρι να «αποδείξω» τι μπορώ να κάνω.
Του απάντησα ότι δεν θεωρώ λογικό η πολυετής προϋπηρεσία μου να αντιμετωπίζεται ως μειονέκτημα, ειδικά από τη στιγμή που ακριβώς αυτή η εμπειρία ήταν που τους έκανε να με καλέσουν.
Η απάντηση ήταν χαρακτηριστική:
«Εδώ δεν μετράνε τόσο τα χρόνια. Μετράει η διάθεση».
Σε εκείνο το σημείο κατάλαβα ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσουμε τη συζήτηση.
Τον ευχαρίστησα για τον χρόνο του και αποχώρησα.
Αυτό που μου έμεινε περισσότερο από τη συγκεκριμένη συνέντευξη ήταν η αντίφαση. Από τη μία η εμπειρία μου παρουσιάστηκε ως σημαντικό προσόν για να περάσω το πρώτο στάδιο και από την άλλη χρησιμοποιήθηκε ως επιχείρημα για να δικαιολογηθεί ένας χαμηλότερος μισθός.
Δεν περιμένω κάθε εργοδότης να προσφέρει όσα ζητά ένας υποψήφιος. Θεωρώ όμως ότι οι αποδοχές και οι απαιτήσεις μιας θέσης πρέπει να συζητούνται με ειλικρίνεια, χωρίς να παρουσιάζεται η εμπειρία του εργαζομένου ως πρόβλημα.
Τελικά, προτίμησα να συνεχίσω την αναζήτηση και να περιμένω μια πρόταση που θα αξιολογεί την προϋπηρεσία μου ως πλεονέκτημα και όχι ως μειονέκτημα.
Τη σημερινή ιστορία εργασιακής τρέλας έστειλε στο proson.gr ο Β.Τ.
Τις νέες ιστορίες μπορείτε να τις βρίσκετε κάθε Δευτέρα στην αντίστοιχη στήλη: Ιστορίες εργασιακής τρέλας.
Μπορείτε αν θέλετε να μας στείλετε και εσείς στο e-mail: [email protected], ιστορίες εργασιακής τρέλας που έχετε βιώσει για να τις δημοσιεύσουμε!
