Η αυξανόμενη πίεση από το κόστος ζωής και τη στεγαστική κρίση οδηγεί ολοένα και περισσότερους πολίτες να εξετάζουν το ενδεχόμενο μόνιμης μετεγκατάστασης στο εξωτερικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, η μετακόμιση συνοδεύεται και από οικονομικά κίνητρα, καθώς αρκετές χώρες προσφέρουν επιδοτήσεις για να προσελκύσουν νέους κατοίκους.
Το φαινόμενο συνδέεται κυρίως με τη δημογραφική συρρίκνωση και την εγκατάλειψη αγροτικών ή απομονωμένων περιοχών. Για τον λόγο αυτό, κράτη και τοπικές αρχές έχουν θεσπίσει προγράμματα που περιλαμβάνουν χρηματικά ποσά, επιδοτήσεις στέγασης και φορολογικά κίνητρα, με στόχο την ενίσχυση της μόνιμης εγκατάστασης.
Οι χώρες που προσφέρουν οικονομικά κίνητρα
- Ιρλανδία: Η κυβέρνηση χρηματοδοτεί με ποσά που φτάνουν έως και τα 87.000 δολάρια την ανακαίνιση εγκαταλελειμμένων κατοικιών σε απομακρυσμένα νησιά, υπό την προϋπόθεση μόνιμης διαμονής για τουλάχιστον δέκα χρόνια.
- Ελβετία: Στο ορεινό χωριό Albinen, άτομα κάτω των 45 ετών μπορούν να λάβουν περίπου 23.000 δολάρια για να εγκατασταθούν μόνιμα, με επιπλέον ενίσχυση για οικογένειες με παιδιά.
- Ισπανία: Ο δήμος Ponga, στην περιοχή της Αστούριας, προσφέρει έως 3.200 ευρώ, καθώς και πρόσθετη επιδότηση για κάθε παιδί, με στόχο την προσέλκυση νέων οικογενειών.
- Ιταλία: Σε περιφέρειες όπως η Καλάβρια, η Πούλια και η Σαρδηνία, παρέχονται επιδοτήσεις έως 30.000 ευρώ για αγορά ή ανακαίνιση κατοικίας, με συγκεκριμένες προϋποθέσεις ηλικίας, εργασίας και μόνιμης διαμονής.
- Ιαπωνία: Στο πλαίσιο προγραμμάτων περιφερειακής ανάπτυξης, δίνονται επιδοτήσεις που φτάνουν έως 31.000 δολάρια για εγκατάσταση σε αγροτικές περιοχές με έντονη πληθυσμιακή μείωση.
- Καναδάς: Η επαρχία Saskatchewan προσφέρει επιστροφή διδάκτρων έως 14.400 δολάρια σε αποφοίτους που θα παραμείνουν και θα εργαστούν στην περιοχή.
Τα προγράμματα αυτά αποτελούν μέρος ευρύτερων πολιτικών ενίσχυσης της περιφερειακής ανάπτυξης και αντιμετώπισης της δημογραφικής γήρανσης, ενώ κάθε περίπτωση συνοδεύεται από συγκεκριμένους όρους παραμονής και απασχόλησης.
