Μετά τον θάνατο του Τζέφρι Έπσταϊν το 2019, η διαχείριση της περιουσίας του έχει περάσει σε δύο πρόσωπα που δεν είναι ευρέως γνωστά: τον λογιστή Ρίτσαρντ Καν και τον δικηγόρο του, Ντάρεν Ίνταϊκ. Αυτοί οι δύο άνδρες έχουν αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο των οικονομικών του Έπσταϊν, των αποζημιώσεων προς τα θύματα και των εγγράφων που περιέχουν τα μυστικά που άφησε πίσω του.
Η έρευνα του FBI και το χρηματοκιβώτιο
Όταν το FBI εισέβαλε στη βίλα του Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη τον Ιούλιο του 2019, ανακάλυψε σε χρηματοκιβώτιο διαμάντια, μετρητά, διαβατήρια και ηλεκτρονικά αρχεία. Ωστόσο, λόγω διαδικαστικών προβλημάτων, οι πράκτορες δεν μπόρεσαν να τα κατασχέσουν άμεσα. Όταν επέστρεψαν, το χρηματοκιβώτιο είχε αδειάσει.
Σύμφωνα με έγγραφα, ο Καν είχε ζητήσει από το προσωπικό να μεταφέρει το περιεχόμενο σε δύο βαλίτσες και να τις πάρει στο σπίτι του. Αργότερα τις παρέδωσε στο FBI, χωρίς να αποκαλύψει ποιος του έδωσε την εντολή. Πηγή κοντά στην έρευνα ανέφερε ότι δεν υπήρξε καμία ένδειξη ότι ο Καν είχε ανακριθεί σχετικά με την ποινική έρευνα για τον Έπσταϊν.
Η διαθήκη και η ανάθεση της περιουσίας
Δύο ημέρες πριν από τον θάνατό του τον Αύγουστο του 2019, ο Έπσταϊν αναθεώρησε τη διαθήκη του και όρισε τους Ίνταϊκ και Καν ως συν-εκτελεστές της περιουσίας του, η οποία εκτιμάται περίπου στα 635 εκατομμύρια δολάρια. Μετέφερε όλα τα περιουσιακά στοιχεία σε trust που θα διαχειρίζονταν οι ίδιοι.
Από τότε, οι δύο άνδρες διαχειρίζονται εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια και τα έγγραφα της περιουσίας του Έπσταϊν, τα οποία έχει ζητήσει η Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των ΗΠΑ.
Οικονομικές συναλλαγές και έλεγχος
Δικαστικά έγγραφα δείχνουν ότι οι Ίνταϊκ και Καν είχαν εξουσιοδότηση υπογραφής σε σχεδόν όλους τους λογαριασμούς του Έπσταϊν και διαχειρίζονταν πολλές από τις εταιρείες του. Είχαν λάβει εκατομμύρια σε αμοιβές και δάνεια, ενώ αναφορές αναφέρουν ότι πραγματοποιούσαν αναλήψεις μετρητών για λογαριασμό του, ώστε να μην ενεργοποιούνται τραπεζικές ειδοποιήσεις.
Ένα από τα θύματα δήλωσε ότι οι δύο άνδρες έχουν ερωτήσεις να απαντήσουν σχετικά με το τι γνώριζαν για την «επιχείρηση» του Έπσταϊν, σημειώνοντας ότι η παρακολούθηση των χρημάτων μπορεί να δείξει πώς λειτουργούσε όλο αυτό το δίκτυο.
Οι δύο άνδρες αρνούνται οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια και δεν αντιμετωπίζουν ποινικές διώξεις.
Κατηγορίες για εξαναγκαστικούς γάμους
Στην υπόθεση που κατατέθηκε στα δικαστήρια των αμερικανικών Παρθένων Νήσων, αναφέρεται ότι οι Ίνταϊκ και Καν «γνώριζαν και διευκόλυναν» γάμους μεταξύ Αμερικανών και ξένων γυναικών, ώστε τα θύματα να παραμείνουν στις ΗΠΑ και να συνεχιστεί ο έλεγχος του Έπσταϊν πάνω τους. Οι ίδιοι αρνούνται τις κατηγορίες.
Διαχείριση αποζημιώσεων προς τα θύματα
Ως εκτελεστές της περιουσίας, οι Ίνταϊκ και Καν συμφώνησαν στη δημιουργία του Προγράμματος Αποζημίωσης Θυμάτων του Έπσταϊν. Περισσότερες από 130 γυναίκες έλαβαν συνολικά 121 εκατομμύρια δολάρια, ενώ άλλες αξιώσεις διευθετήθηκαν ξεχωριστά. Στις συμφωνίες περιλαμβάνονταν όροι που απέτρεπαν όσες αποδέχονταν τα χρήματα να κινηθούν νομικά εναντίον τους προσωπικά.
Παράλληλα, δικαστικά έγγραφα αναφέρουν ότι ενέκριναν την απελευθέρωση κεφαλαίων για νομικά έξοδα συνεργατών του Έπσταϊν, κάτι που οι ίδιοι αρνούνται.
Συνεχιζόμενη έρευνα
Η Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής κάλεσε τους δύο άνδρες να καταθέσουν, ζητώντας απαντήσεις για τον ρόλο τους και για το τι γνώριζαν σχετικά με τις δραστηριότητες του Έπσταϊν. Ο Καν εμφανίστηκε ενώπιόν της την Τετάρτη 11 Μαρτίου, ενώ ο Ίνταϊκ αναμένεται να καταθέσει την Πέμπτη 19 Μαρτίου.
Κατάθεση του Ρίτσαρντ Καν
Σύμφωνα με το αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο NPR, η κατάθεση του Καν έγινε κεκλεισμένων των θυρών και επικεντρώθηκε στον ρόλο του στη διαχείριση των οικονομικών του Έπσταϊν. Ο Καν δήλωσε ότι δεν γνώριζε για τις σεξουαλικές κακοποιήσεις και το δίκτυο διακίνησης γυναικών που αποδίδονται στον Έπσταϊν και ότι λυπάται αν τον βοήθησε άθελά του.
Κατά την κατάθεση αναφέρθηκε ότι ο Καν διαχειριζόταν για χρόνια τις οικονομικές δραστηριότητες του Έπσταϊν μέσω της εταιρείας του, και ότι υπήρχαν πέντε βασικοί πελάτες που πλήρωναν χρήματα στον Έπσταϊν για οικονομικές υπηρεσίες. Δημοκρατικοί βουλευτές της επιτροπής αμφισβήτησαν την αξιοπιστία των ισχυρισμών του, υποστηρίζοντας ότι η μακροχρόνια συνεργασία του με τον Έπσταϊν καθιστά δύσκολο να μην είχε γνώση των δραστηριοτήτων του.
