Νέες δυνατότητες για τη ρύθμιση των χρεών τους προς την Εφορία και τον ΕΦΚΑ αποκτούν οι οφειλέτες, καθώς προβλέπεται η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών σε έως 120 μηνιαίες δόσεις. Η νέα ρύθμιση αφορά χρέη που δημιουργήθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024, ενώ δίνει τη δυνατότητα ένταξης ακόμη και σε όσους εξυπηρετούν ήδη κάποια άλλη ρύθμιση, όπως αυτή των 72 δόσεων, εφόσον πληρούν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις.
Η αποπληρωμή θα πραγματοποιείται σε 100 έως 120 δόσεις, με το επιτόκιο να κυμαίνεται από 5,8% έως 10% και την ελάχιστη μηνιαία καταβολή να ορίζεται στα 30 ευρώ. Οι αιτήσεις θα μπορούν να υποβάλλονται έως τις 30 Ιουνίου 2027, δίνοντας στους ενδιαφερομένους επιπλέον χρόνο για να τακτοποιήσουν τις οικονομικές τους εκκρεμότητες.
Βασική προϋπόθεση για την ένταξη είναι οι συγκεκριμένες οφειλές να μην βρίσκονταν σε ενεργή ρύθμιση στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα μετάβασης από την υφιστάμενη ρύθμιση των 72 δόσεων στο νέο πλαίσιο των 120 δόσεων, εφόσον πληρούνται τα σχετικά κριτήρια.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η συνέπεια στην αποπληρωμή. Η ρύθμιση χάνεται εάν δεν καταβληθούν δύο συνεχόμενες δόσεις, αλλά και σε περίπτωση που ο οφειλέτης αφήνει απλήρωτες τις τρέχουσες υποχρεώσεις του ή δημιουργεί νέες αρρύθμιστες οφειλές. Αντίθετα, όσοι τηρούν κανονικά το πρόγραμμα πληρωμών μπορούν να αποκτήσουν φορολογική ενημερότητα.
Εξωδικαστικός μηχανισμός: Τι αλλάζει σε πλειστηριασμούς και προκαταβολές
Παράλληλα με τη νέα δυνατότητα ρύθμισης των 120 δόσεων, σημαντικές παρεμβάσεις προβλέπονται και στον εξωδικαστικό μηχανισμό, με στόχο να διευκολυνθεί η συμφωνία μεταξύ οφειλετών και πιστωτών και να περιοριστούν οι περιπτώσεις αναγκαστικής εκτέλεσης.
Μία από τις βασικές αλλαγές αφορά την υποχρέωση του πιστωτή να επικοινωνεί με τον οφειλέτη τρεις μήνες πριν από τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό και να του προτείνει λύση αποπληρωμής προσαρμοσμένη στις οικονομικές του δυνατότητες.
Η διαδικασία διαπραγμάτευσης θα πρέπει να ολοκληρώνεται μέσα σε έξι μήνες, ενώ σε περίπτωση απόρριψης της προτεινόμενης ρύθμισης ο πιστωτής θα υποχρεούται να αιτιολογεί εγγράφως την απόφασή του.
Επιπλέον, προβλέπεται ρητά ότι όσο βρίσκεται σε ισχύ μια ρύθμιση οφειλών δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί πλειστηριασμός. Για παρατυπίες και παραβιάσεις του νέου πλαισίου προβλέπονται αυστηρότερες κυρώσεις, με τα πρόστιμα να φτάνουν έως και τις 500.000 ευρώ.
Σημαντική αλλαγή καταγράφεται και στο ύψος της προκαταβολής που μπορεί να ζητηθεί από τους οφειλέτες. Μέχρι σήμερα, σε αρκετές περιπτώσεις οι πιστωτές απαιτούσαν προκαταβολή που έφτανε το 30%, το 40% ή ακόμη και το 50% της συνολικής οφειλής.
Με το νέο καθεστώς, το ποσοστό αυτό περιορίζεται στο 15% κατ' ανώτατο όριο. Έτσι, για παράδειγμα, σε δάνειο ύψους 100.000 ευρώ, η απαιτούμενη προκαταβολή δεν θα μπορεί να ξεπερνά τις 15.000 ευρώ.
Παράλληλα, το επιτόκιο μειώνεται στο 3%, περιορίζοντας το κόστος εξυπηρέτησης της ρυθμισμένης οφειλής. Στόχος είναι να διευκολυνθούν όσοι αντιμετωπίζουν πραγματική οικονομική αδυναμία και να αποκτήσουν τη δυνατότητα σταδιακής αποπληρωμής των χρεών τους, χωρίς να κινδυνεύουν άμεσα με απώλεια της περιουσίας τους.
120 δόσεις ή εξωδικαστικός μηχανισμός: Ποιες είναι οι διαφορές
Οι δύο επιλογές ρύθμισης απευθύνονται σε οφειλέτες με διαφορετικές ανάγκες και οικονομικές υποχρεώσεις, καθώς δεν καλύπτουν το ίδιο εύρος χρεών και δεν ακολουθούν την ίδια διαδικασία.
Στη ρύθμιση των 120 δόσεων, η ελάχιστη μηνιαία καταβολή διαμορφώνεται στα 30 ευρώ, ενώ στον εξωδικαστικό μηχανισμό το αντίστοιχο ποσό ανέρχεται στα 50 ευρώ.
Διαφορετικός είναι και ο χρόνος ολοκλήρωσης των διαδικασιών. Η ένταξη στις 120 δόσεις είναι ταχύτερη, καθώς δεν απαιτείται η αναμονή για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και της πρότασης ρύθμισης από τον εξωδικαστικό μηχανισμό. Στη δεύτερη περίπτωση, η εξέταση της αίτησης και η έκδοση απάντησης μπορεί να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες.
Η σημαντικότερη διαφορά, ωστόσο, αφορά τις κατηγορίες οφειλών που μπορούν να ενταχθούν σε κάθε πλαίσιο:
- Ρύθμιση 120 δόσεων: Καλύπτει οφειλές προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.
- Εξωδικαστικός μηχανισμός: Δίνει τη δυνατότητα συνολικής ρύθμισης χρεών προς τράπεζες, Εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και άλλους πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρηματικών οφειλών.
Επομένως, η επιλογή ανάμεσα στις δύο δυνατότητες εξαρτάται από το είδος, το ύψος και τον αριθμό των οφειλών που έχει κάθε ενδιαφερόμενος, αλλά και από τη δυνατότητα εξυπηρέτησης των μηνιαίων δόσεων.
Σε κάθε περίπτωση, καθοριστικός παράγοντας για τη διατήρηση μιας ρύθμισης είναι η συνέπεια στις πληρωμές. Οι οφειλέτες θα πρέπει να εξυπηρετούν τόσο τις δόσεις των παλαιότερων χρεών όσο και τις τρέχουσες φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις τους, ώστε να αποφύγουν την απώλεια της ρύθμισης και τη δημιουργία νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.
