Μια σημαντική απόφαση που ξεκαθαρίζει το φορολογικό καθεστώς των κοινών τραπεζικών λογαριασμών εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ, δικαιώνοντας κληρονόμο στον οποίο είχε επιβληθεί φόρος κληρονομιάς και πρόσθετες επιβαρύνσεις συνολικού ύψους 46.026,39 ευρώ.
Η ΔΕΔ ακύρωσε την πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου, κρίνοντας ότι τα χρηματικά ποσά που βρίσκονταν σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς με τον όρο της αυτοδίκαιης περιέλευσης στους επιζώντες συνδικαιούχους δεν αποτελούσαν στοιχείο της κληρονομιαίας περιουσίας και, κατά συνέπεια, δεν υπόκεινταν σε φόρο κληρονομιάς.
Τι συνέβη στην υπόθεση
Η υπόθεση αφορούσε κληρονομιά με ημερομηνία θανάτου το 2020. Ο κληρονόμος είχε αρχικά υποβάλει δήλωση φόρου κληρονομιάς, δηλώνοντας ως περιουσιακό στοιχείο το ήμισυ των τραπεζικών καταθέσεων της εκλιπούσας και καταβάλλοντας τον αντίστοιχο φόρο.
Στη συνέχεια, όμως, έπειτα από επικοινωνία με την τράπεζα και την προσκόμιση νέων στοιχείων, υποστήριξε ότι οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί δεν ήταν ατομικοί αλλά κοινοί, με αποτέλεσμα τα χρήματα να έχουν περιέλθει αυτοδικαίως στους επιζώντες συνδικαιούχους και όχι στους κληρονόμους.
Κατά την εξέταση της προσφυγής, η ΔΕΔ ζήτησε επίσημη ενημέρωση από το πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο επιβεβαίωσε ότι οι λογαριασμοί είχαν ανοιχθεί ως κοινοί, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 5638/1932. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι κατά τον χρόνο του θανάτου υπήρχαν καταθέσεις σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου και προθεσμιακή κατάθεση συνολικού ύψους περίπου 265.600 ευρώ.
Η εγκύκλιος που έκρινε την υπόθεση
Στο σκεπτικό της απόφασης, η ΔΕΔ επικαλέστηκε τόσο τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Κληρονομιών όσο και την εγκύκλιο Ε.2015/2026 της ΑΑΔΕ.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, τα χρηματικά ποσά που τηρούνται σε κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς με τον όρο της αυτοδίκαιης περιέλευσης στους επιζώντες συνδικαιούχους δεν εντάσσονται στην κληρονομιαία περιουσία. Με τον θάνατο ενός συνδικαιούχου, οι καταθέσεις μεταβιβάζονται αυτομάτως στους επιζώντες, χωρίς να αποτελούν αντικείμενο κληρονομικής διαδοχής και, ως εκ τούτου, χωρίς να επιβάλλεται φόρος κληρονομιάς.
Μηδενίστηκε η οφειλή
Με βάση τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου και ακύρωσε στο σύνολό της την πράξη της φορολογικής διοίκησης.
Έτσι, μηδενίστηκε τόσο ο κύριος φόρος κληρονομιάς όσο και ο πρόσθετος φόρος που είχε επιβληθεί, με την απόφαση να αποτελεί σημαντικό οδηγό για αντίστοιχες περιπτώσεις κοινών τραπεζικών λογαριασμών, υπενθυμίζοντας ότι η ύπαρξη του όρου της αυτοδίκαιης περιέλευσης στους επιζώντες συνδικαιούχους είναι καθοριστική για τη φορολογική μεταχείριση των καταθέσεων.
