Συγκλονίζει η μαρτυρία μιας γυναίκας που συγκαταλέγεται στις 341 επίσημα καταγεγραμμένες παθούσες της υπόθεσης με την κλινική υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα Χανιά. Η ίδια περιγράφει τις δύο αποτυχημένες εμβρυομεταφορές, τις διαβεβαιώσεις που λάμβανε από τον γιατρό και το σοκ που υπέστη όταν έμαθε τι πραγματικά είχε συμβεί.
Στα 35 της χρόνια, η γυναίκα απευθύνθηκε στην κλινική στα Χανιά, έχοντας ως στόχο να αποκτήσει παιδί με τη βοήθεια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Σήμερα, στα 46 της, μίλησε στο cretalive.gr για την εμπειρία της, περιγράφοντας τη δύσκολη περίοδο των θεραπειών αλλά και τις αποκαλύψεις που ακολούθησαν.
Όπως ανέφερε, από την πρώτη κιόλας επίσκεψη μαζί με τον σύζυγό της είχε μια αδιόρατη αίσθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Είχε φτάσει στην κλινική έπειτα από σύσταση, καθώς της την είχαν παρουσιάσει ως την καλύτερη επιλογή.
Παρά τις αρχικές της επιφυλάξεις, ο γιατρός φέρεται να την καθησύχαζε σε κάθε ραντεβού, υποσχόμενος ότι θα καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό της. «Από εδώ θα φύγεις με παιδί», της έλεγε επανειλημμένα, σύμφωνα με την ίδια.
Οι δύο εμβρυομεταφορές και οι διαβεβαιώσεις του γιατρού
Η θεραπεία ήταν ιδιαίτερα απαιτητική για τον οργανισμό της. Η γυναίκα περιέγραψε τις έντονες μεταβολές στην ενέργειά της και τις τέσσερις ενέσεις που έκανε καθημερινά, στο πλαίσιο της διαδικασίας.
Για την πρώτη επέμβαση, θυμάται ότι προσήλθε στην κλινική και υποβλήθηκε σε αναισθησία, αφού προηγουμένως είχε λάβει διαβεβαιώσεις ότι όλα θα εξελιχθούν ομαλά.
Όπως κατέθεσε, ο γιατρός τής έδειξε ένα μικρό γυάλινο σκεύος και της είπε: «Κοίτα, αυτά είναι τα μωρά σου». Η ίδια πίστεψε ότι είχε πραγματοποιηθεί η εμβρυομεταφορά και ακολούθησε πιστά τις οδηγίες που της δόθηκαν για τις επόμενες ημέρες.
Της είχαν συστήσει να παραμείνει σε ξεκούραση για δέκα ημέρες, αποφεύγοντας τις δραστηριότητες και τις μετακινήσεις, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας. Ωστόσο, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, σύμφωνα με όσα περιγράφει η ίδια, η διαδικασία που της παρουσιάστηκε ως εμβρυομεταφορά δεν είχε πραγματοποιηθεί.
«Τι να πιάσει; Ο φυσιολογικός ορός που έβαλαν;», αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την αγανάκτησή της για όσα έμαθε εκ των υστέρων.
Δέκα ημέρες μετά ενημερώθηκε ότι η προσπάθεια δεν είχε πετύχει. Παρά την απογοήτευση, πείστηκε να συνεχίσει τη θεραπεία και υποβλήθηκε σε δεύτερη προσπάθεια, η οποία επίσης δεν είχε θετικό αποτέλεσμα.
Η αποκάλυψη για την υδροσάλπιγγα
Μετά και τη δεύτερη αποτυχημένη προσπάθεια, αποφάσισε να απομακρυνθεί από την κλινική και να απευθυνθεί σε διαφορετικό γυναικολόγο.
Τότε, όπως υποστηρίζει, πληροφορήθηκε κάτι που την αιφνιδίασε ακόμη περισσότερο: είχε υδροσάλπιγγα, μια κατάσταση που, σύμφωνα με την ίδια, καθιστούσε προβληματική την προσπάθεια επίτευξης εγκυμοσύνης και είχε ήδη καταγραφεί στις προηγούμενες εξετάσεις της.
Η συγκεκριμένη ενημέρωση ενίσχυσε τις υποψίες της για τον τρόπο με τον οποίο είχε αντιμετωπιστεί από την κλινική.
Ο φόβος για το ενδεχόμενο να υπάρχει παιδί χωρίς να το γνωρίζει
Ένα από τα μεγαλύτερα τραύματα που περιγράφει αφορά την πιθανότητα να έχουν χρησιμοποιηθεί γενετικό υλικό και ωάρια γυναικών χωρίς τη γνώση τους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν σε άλλες χώρες.
Η ίδια εξομολογήθηκε ότι προτιμά να σκέφτεται πως δεν πραγματοποιήθηκε καμία πραγματική μεταφορά εμβρύου στην περίπτωσή της, παρά να ζει με την αγωνία ότι μπορεί να υπάρχει κάπου ένα παιδί της, για το οποίο δεν γνωρίζει τίποτα.
Όπως ανέφερε, έχει γνωρίσει ζευγάρι που φέρεται να βίωσε μια ανάλογη κατάσταση, με γενετικό υλικό να καταλήγει στη Γερμανία. Παράλληλα, έκανε λόγο και για άλλη περίπτωση γυναίκας, της οποίας τα ωάρια φέρεται να μεταφέρθηκαν στην Ιταλία, ενώ η ίδια δεν κατάφερε να αποκτήσει παιδί.
«Ψυχολογικά διαλύεσαι» – Η επίδραση στην υγεία της
Η γυναίκα περιέγραψε και τις σοβαρές ψυχολογικές επιπτώσεις που είχε πάνω της η συγκεκριμένη εμπειρία. Οι ορμονικές θεραπείες, οι ενέσεις και η διαρκής προσμονή για ένα θετικό αποτέλεσμα, όπως είπε, επιβάρυναν σημαντικά την καθημερινότητά της.
Αναφέρθηκε στην απογοήτευση που βίωνε μετά από κάθε αποτυχημένη προσπάθεια, αλλά και στις ενοχές που αισθανόταν, θεωρώντας ότι εκείνη έφταιγε για την αδυναμία να αποκτήσει παιδί.
Όπως εξομολογήθηκε, απομονώθηκε, σταμάτησε να τρώει κανονικά και έχασε βάρος, ενώ έφτασε στο σημείο να κάνει τάματα, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει να γίνει μητέρα.
Σήμερα, η γυναίκα περιλαμβάνεται στη δικογραφία ως παθούσα και έχει δηλώσει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας. Παρά το ψυχολογικό βάρος που εξακολουθεί να της προκαλεί η υπόθεση, δηλώνει αποφασισμένη να συμμετάσχει στη δικαστική διαδικασία.
Όπως ξεκαθάρισε, δεν θέλει να επιτρέψει στην υπόθεση να επηρεάσει ξανά την υγεία της, αλλά σκοπεύει να καταθέσει και να αντιμετωπίσει όσους θεωρεί υπεύθυνους για όσα έζησε.
Βασικό αίτημά της είναι να επεκταθεί η έρευνα τουλάχιστον σε βάθος πενταετίας, καθώς εκτιμά ότι ο αριθμός των γυναικών που ενδέχεται να έχουν επηρεαστεί είναι πολύ μεγαλύτερος από εκείνον που έχει καταγραφεί επισήμως.
Μέχρι στιγμής, οι γυναίκες που εμφανίζονται ως παθούσες στην υπόθεση ανέρχονται σε 341, ωστόσο η ίδια εκτιμά ότι υπάρχουν πολλές ακόμη περιπτώσεις που δεν έχουν αποκαλυφθεί.
«Για μένα η έρευνα πρέπει να τρέξει ακόμα πιο πίσω. Είμαστε χιλιάδες», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η δικαστική διερεύνηση δεν αφορά μόνο τη δική της δικαίωση, αλλά και όλες τις γυναίκες που ενδέχεται να έχουν βιώσει αντίστοιχες καταστάσεις.
