Καθοριστικό ρόλο στη μισθοδοσία των εργαζομένων αποκτά πλέον ο ΑΜΚΑ, καθώς για πρώτη φορά το φορολογικό σύστημα ενσωματώνει την ηλικία ως βασικό κριτήριο για τον υπολογισμό της μηνιαίας παρακράτησης φόρου. Η αλλαγή αυτή επηρεάζει άμεσα τις καθαρές αποδοχές εκατοντάδων χιλιάδων μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα.
Μέσω του ΑΜΚΑ, τα πληροφοριακά συστήματα «διαβάζουν» την ηλικία κάθε εργαζομένου και τον εντάσσουν σε μία από τις τρεις ηλικιακές κατηγορίες: έως 25 ετών, από 26 έως 30 ετών και άνω των 30. Για κάθε ομάδα εφαρμόζονται διαφορετικοί συντελεστές φορολογικής παρακράτησης, οι οποίοι έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ με τη μισθοδοσία του Ιανουαρίου.
Πώς αλλάζουν άμεσα οι μισθοί
Η πρώτη ουσιαστική διαφορά αποτυπώνεται στον καθαρό μισθό σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2025. Οι νέοι συντελεστές παρακράτησης είναι μειωμένοι και για τις τρεις ηλικιακές κατηγορίες, οδηγώντας σε αυξημένες καθαρές αποδοχές. Το όφελος είναι μεγαλύτερο για όσους έχουν υψηλότερο μισθό και προστατευόμενα τέκνα.
Το παράδειγμα των 1.000 ευρώ
Σε φορολογητέο μισθό 1.000 ευρώ, που μέχρι σήμερα αντιστοιχούσε σε περίπου 925 ευρώ καθαρά για εργαζόμενο χωρίς παιδιά, οι διαφορές είναι ενδεικτικές:
- Έως 25 ετών: τα καθαρά φτάνουν πλέον τα 1.000 ευρώ, με μηνιαία αύξηση περίπου 74,5 ευρώ ή 8%.
- Από 26 έως 30 ετών: τα καθαρά διαμορφώνονται στα 962,6 ευρώ, αυξημένα κατά 37,14 ευρώ ή 4,01%.
- Άνω των 30 ετών: τα καθαρά ανέρχονται στα 931,2 ευρώ, με οριακή αύξηση 5,7 ευρώ ή 0,62%.
Η εικόνα δείχνει ξεκάθαρα ότι οι εργαζόμενοι κάτω των 30 ετών είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι της νέας ρύθμισης. Αντίθετα, όσοι έχουν ξεπεράσει το 30ό έτος και δεν έχουν παιδιά βλέπουν περιορισμένο όφελος, το οποίο γίνεται αισθητό μόνο σε υψηλότερα εισοδήματα. Ενδεικτικά, σε φορολογητέο μισθό 2.000 ευρώ, τα καθαρά αυξάνονται από 1.651 σε 1.677 ευρώ, δηλαδή μόλις κατά 1,56%.
Όταν αλλάζει η ηλικιακή κατηγορία
Το νέο σύστημα, ωστόσο, δεν λειτουργεί πάντα υπέρ του εργαζομένου. Με τη μετάβαση από τη μία ηλικιακή κατηγορία στην επόμενη, ο μηχανισμός ενεργοποιείται αντίστροφα: η φορολογική παρακράτηση αυξάνεται και τα καθαρά μειώνονται, εφόσον ο μισθός παραμένει αμετάβλητος.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα εργαζομένου που συμπληρώνει τα 26 έτη. Με φορολογητέο μισθό 1.000 ευρώ, οι καθαρές αποδοχές μειώνονται από τα 1.000 στα 962,6 ευρώ. Για να καλυφθεί η απώλεια, απαιτείται αντίστοιχη αύξηση στις μεικτές αποδοχές· διαφορετικά, η μείωση παγιώνεται.
Με αυτόν τον τρόπο, ο ΑΜΚΑ μετατρέπεται σε μόνιμο παράγοντα της μισθοδοσίας, επηρεάζοντας όχι μόνο το τρέχον εισόδημα αλλά και κάθε μελλοντική μεταβολή που συνδέεται άμεσα με την ηλικία του εργαζομένου.
