Η στέγαση έχει μετατραπεί πλέον σε μηνιαίο βάρος για χιλιάδες ενοικιαστές, αυξάνοντας σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα βαθαίνει και η μεγάλη καθυστέρηση στην ανάπτυξη κοινωνικών κατοικιών αναδεικνύεται ως ένας από τους βασικότερους παράγοντες επιδείνωσής της, σύμφωνα με κοινή ανάλυση της διαΝΕΟσις και του ΙΟΒΕ.
Όπως επισημαίνεται, η έλλειψη οργανωμένης κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια έχει αφήσει ακάλυπτα χιλιάδες νοικοκυριά, σε μια περίοδο κατά την οποία οι τιμές κατοικιών και ενοικίων αυξάνονται πιο γρήγορα από τα εισοδήματα.
Οι ερευνητές υπενθυμίζουν ότι η κοινωνική στέγη ουσιαστικά έπαψε να υπάρχει μετά το 2012, με την κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, χωρίς να αντικατασταθεί από νέο θεσμικό πλαίσιο.
«Ο γιος μου παίρνει 800 ευρώ και δίνει 400 ευρώ στο ενοίκιο»
«Γύρω στα 800 ευρώ, είναι ακριβά. Δεν βγαίνει αν είσαι μόνος σου χωρίς να έχεις μια οικονομική υποστήριξη. Είτε είναι όλα πανάκριβα είτε δεν έχουν βασικά πράγματα. 50 ευρώ κάθε μήνα για τα κοινόχρηστα, πετρέλαιο και αυτά, φως, τηλέφωνο φθάνουμε τα 500 ευρώ» λένε πολίτες στην κάμερα του Mega.
Μάλιστα, ένας πατέρας δύο παιδιών πληρώνει 1.000 ευρώ για ενοίκιο. «Θα μου πεις πού το βρίσκεις το χιλιάρικο; Εγώ ξέρω γιατί θέλω να έχουν ένα σπίτι με δύο δωμάτια. Προσπαθούμε να ζήσουμε» εξήγησε.
«Οι γονείς βοηθάνε τα παιδιά. Ο γιος μου παίρνει 800 ευρώ και δίνει 400 ευρώ στο ενοίκιο» δήλωσε μια γυναίκα στον τηλεοπτικό σταθμό.
Η αναζήτηση κατοικίας για φοιτητές από την επαρχία μετατρέπεται σε άθλος. Ένας φοιτητής για να νοικιάσει κοντά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, θα πληρώσει στην καλύτερη περίπτωση για ένα σπίτι 50 τ.μ. 540 ευρώ.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, από το 2020, δηλαδή μέσα σε μια εξαετία, οι τιμές των ακινήτων κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, τόσο στην αγορά όσο και στα ενοίκια, αυξήθηκαν από 50 έως και 60%.
Δείτε σχετικό βίντεο:
