Κατηγορηματικά διαψεύδει το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας τα δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για ενδεχόμενη επιβολή πλαφόν στις τιμές των ενοικίων, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν εξετάζεται κανένα σύστημα διοικητικού καθορισμού των μισθώσεων στο πλαίσιο της Εθνικής Στρατηγικής για τη Στεγαστική Πολιτική.
Κυβερνητικά στελέχη υπογραμμίζουν ότι η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης δεν μπορεί να στηριχθεί σε οριζόντιους περιορισμούς στις τιμές, αλλά σε παρεμβάσεις που ενισχύουν την προσφορά κατοικιών και διευκολύνουν την πρόσβαση των πολιτών σε προσιτή στέγη.
Δεν προβλέπεται πλαφόν στα ενοίκια
Σύμφωνα με κύκλους του Υπουργείου, η Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική, η οποία βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση, δεν περιλαμβάνει καμία πρόταση για επιβολή ανώτατου ορίου στις μισθώσεις.
Όπως τονίζεται:
«Ούτε η Στρατηγική περιλαμβάνει σχετική πρόταση ούτε η Κυβέρνηση εξετάζει ή προτίθεται να προχωρήσει σε οποιαδήποτε μορφή διοικητικού καθορισμού ή ανώτατου ορίου στις τιμές των μισθώσεων.»
Η κυβέρνηση επισημαίνει ότι στόχος είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου στεγαστικής πολιτικής που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα της αγοράς κατοικίας με μακροπρόθεσμες και βιώσιμες λύσεις.
Η διεθνής εμπειρία από τα πλαφόν στα ενοίκια
Το Υπουργείο σημειώνει ότι η διεθνής εμπειρία από χώρες που εφάρμοσαν περιορισμούς στις τιμές των ενοικίων παρουσιάζει μικτά αποτελέσματα.
Σε αρκετές περιπτώσεις έχουν καταγραφεί:
-
Μείωση της προσφοράς κατοικιών προς ενοικίαση.
-
Αναστολή επενδύσεων στον τομέα της κατοικίας.
-
Υποβάθμιση της ποιότητας των διαθέσιμων ακινήτων.
-
Περιορισμός νέων κατασκευών και ανακαινίσεων.
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, τέτοιες παρεμβάσεις ενδέχεται να προκαλέσουν περισσότερα προβλήματα από όσα επιλύουν, ιδιαίτερα σε αγορές με ήδη περιορισμένο στεγαστικό απόθεμα.
Γιατί θεωρείται προβληματική μια τέτοια λύση στην Ελλάδα
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα χαρακτηριστικά της ελληνικής αγοράς κατοικίας, τα οποία διαφοροποιούν τη χώρα από άλλες ευρωπαϊκές αγορές.
Όπως επισημαίνεται, τα στοιχεία της φορολογικής διοίκησης δείχνουν ότι το μέσο δηλωμένο μίσθωμα παραμένει χαμηλότερο από τα πραγματικά επίπεδα της αγοράς, γεγονός που αποτυπώνει το πρόβλημα της υποδήλωσης ενοικίων.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η επιβολή πλαφόν θα μπορούσε:
-
Να ενισχύσει την αδήλωτη οικονομία.
-
Να αυξήσει τα φαινόμενα υποδήλωσης μισθωμάτων.
-
Να μειώσει περαιτέρω τη διαθεσιμότητα ακινήτων.
-
Να δημιουργήσει στρεβλώσεις στην αγορά ενοικίων.
Κοινωνική κατοικία και ρυθμιζόμενο ενοίκιο: Τι ισχύει
Το Υπουργείο διευκρινίζει επίσης ότι η έννοια του ρυθμιζόμενου ενοικίου στο πλαίσιο προγραμμάτων κοινωνικής κατοικίας δεν πρέπει να συγχέεται με την επιβολή γενικού πλαφόν στις τιμές των ιδιωτικών ακινήτων.
Η κοινωνική κατοικία αφορά ειδικές πολιτικές στέγασης για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και λειτουργεί με διαφορετικούς κανόνες από την ελεύθερη αγορά κατοικίας.
Οι βασικοί άξονες της στεγαστικής πολιτικής
Αντί της επιβολής ανώτατων τιμών, η κυβερνητική στρατηγική εστιάζει σε μέτρα που στοχεύουν στην ενίσχυση της προσφοράς κατοικιών και στη βελτίωση της πρόσβασης στη στέγαση.
Αύξηση της προσφοράς κατοικιών
Η πολιτική επικεντρώνεται στην επαναφορά περισσότερων ακινήτων στην αγορά, με στόχο την αύξηση του διαθέσιμου στεγαστικού αποθέματος.
Αξιοποίηση κλειστών ακινήτων
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ενεργοποίηση χιλιάδων κατοικιών που παραμένουν σήμερα κλειστές ή αναξιοποίητες.
Ενίσχυση της κοινωνικής και προσιτής κατοικίας
Στο επίκεντρο βρίσκεται η ανάπτυξη νέων προγραμμάτων κοινωνικής κατοικίας για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και νέους ανθρώπους.
Στήριξη των ενοικιαστών
Προωθούνται στοχευμένες παρεμβάσεις για τη στήριξη των νοικοκυριών που επιβαρύνονται από το αυξημένο κόστος στέγασης.
Πρόσβαση των νέων στην ιδιόκτητη κατοικία
Η διευκόλυνση της απόκτησης πρώτης κατοικίας αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους της κυβερνητικής στεγαστικής πολιτικής.
Συμπέρασμα
Το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει σχεδιασμός για επιβολή πλαφόν στα ενοίκια, απορρίπτοντας τα σχετικά σενάρια που κυκλοφόρησαν το τελευταίο διάστημα.
Η κυβερνητική προσέγγιση επικεντρώνεται στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών, στην αξιοποίηση των κλειστών ακινήτων και στην ανάπτυξη πολιτικών κοινωνικής και προσιτής κατοικίας, με στόχο την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης μέσω διαρθρωτικών παρεμβάσεων και όχι μέσω διοικητικού καθορισμού των τιμών.
