Παράθυρο για αποχώρηση πριν από το 62ο έτος εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτό για χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, κυρίως για όσους έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα έως το 2012. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν τόσο τα χρόνια ασφάλισης όσο και η συμπλήρωση της 25ετίας, με δυνατότητα αξιοποίησης πλασματικών ετών, όπως σπουδές ή χρόνος ανατροφής τέκνων.
Οι ευνοϊκές αυτές διατάξεις αφορούν κυρίως εργαζόμενους που ασφαλίστηκαν πριν από το 1993, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δίνεται η δυνατότητα εξόδου χωρίς τις μεγάλες μειώσεις που συνήθως συνοδεύουν τις πρόωρες συντάξεις.
Πώς «κλειδώνει» η πρόωρη έξοδος
Το γενικό πλαίσιο προβλέπει πλήρη σύνταξη στα 62 έτη με 40 χρόνια ασφάλισης. Ωστόσο, για όσους έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα έως το 2012, ισχύουν μεταβατικές διατάξεις που επιτρέπουν αποχώρηση σε χαμηλότερα ηλικιακά όρια.
Κομβικό στοιχείο αποτελεί η συμπλήρωση 25ετίας την περίοδο 2010–2012. Σε συνδυασμό με τη συμπλήρωση 35, 36 ή 37 ετών ασφάλισης –ακόμη και μέσω αναγνώρισης πλασματικών χρόνων, πολλοί ασφαλισμένοι μπορούν να «κλειδώσουν» την έξοδό τους αρκετά νωρίτερα, ακόμη και από τα μέσα της δεκαετίας των 50.
Ποιοι ευνοούνται και τι ισχύει για τις μειώσεις
Μεταξύ των κατηγοριών που διατηρούν δικαίωμα πρόωρης συνταξιοδότησης περιλαμβάνονται υπάλληλοι με 25ετία έως το 2010 ή το 2011 και συνολικά 35 ή 36 έτη ασφάλισης, καθώς και όσοι συμπληρώνουν 37 χρόνια υπηρεσίας. Παράλληλα, ευνοϊκότερες προϋποθέσεις ισχύουν για γονείς με ανήλικα τέκνα έως το 2012, αλλά και για τρίτεκνους.
Υπάρχει επίσης η δυνατότητα λήψης μειωμένης σύνταξης, με την επιβάρυνση να αφορά κυρίως την εθνική σύνταξη και όχι το σύνολο των αποδοχών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ασφαλισμένοι μπορούν να αποχωρήσουν χωρίς σημαντικές περικοπές, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν συμπληρώσει το 62ο έτος.
Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τις ισχύουσες δεσμεύσεις, δεν αναμένονται αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης τουλάχιστον έως το 2027, διατηρώντας το υπάρχον καθεστώς για τα επόμενα χρόνια.
