Πόση αύξηση θα πάρει φέτος ο εργαζόμενος με 5 ή 10 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας; Δηλαδή, τι μισθό λαμβάνει ο σημερινός 40άρης και ποιος θα είναι ο μέσος μισθός στην διάρκεια του εργασιακού του βίου.
Σύμφωνα με το iEidiseis.gr, με βάση τα έως τώρα (δηλαδή από 1/4/2026) δεδομένα, η απόκλιση του μέσου από τον εισαγωγικό μισθό το πολύ να φτάσει 50%.
Δηλαδή η απόκλιση μετάξι του νέου, που θα εισέλθει για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας (χωρίς πτυχίο και οικογενειακές υποχρεώσεις) που θα λαμβάνει ονομαστικά 920 ευρώ το μήνα, όπως διαμορφώνεται από 1/4/2026 ο εισαγωγικός/κατώτερος μεικτός μισθός, ο μέσος μισθός θα ανέλθει περίπου στα 1.380 μεικτά το μήνα (στα 1.362 ευρώ μέσος μισθός το 2025 με βάση το ΙΟΒΕ).
Η μικρή αυτή διαδρομή από τις πρώτες ημέρες της καριέρας μέχρι την επαγγελματική «ωρίμανση», είναι η κύρια αιτία εξαϋλώσεις του πραγματικού εισοδήματος. Με αποτέλεσμα, ο διαθέσιμος μισθός, δηλαδή η πραγματική αγοραστική δύναμη του μισθωτού με βάση τα στοιχεία της Eurostat, να κινείται στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μαζί με την Βουλγαρία).
Λόγω ακρίβειας και υπερφορολόγησης (σ.σ.: Η αύξηση των 40 ευρώ από Τετάρτη 1η Απρίλιου φορολογείται με 20%, ενώ τα μερίσματα μόλις με 5%).
Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα
Ο μέσος μισθός στην Ελλάδα, αφενός κινείται μόλις μιάμιση φορά υψηλότερα του εισαγωγικού, ενώ θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον διπλάσιος (ευρωπαϊκό πρότυπο) προκειμένου να αποτελέσει κίνητρο ένταξης και, κυρίως, παραμονής στην εργασία και, αφετέρου, αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη οικογένειας.
Ο μέσος μισθός παραμένει, σε ονομαστικό επίπεδο, κάτω του επιπέδου του 2009 (1.442 ευρώ), καθώς μετά την οικονομική και υγειονομική κρίση της δεκαετίας 2011-22, ουσιαστικά δεν ανάκαμψε.
Με αποτέλεσμα, όχι μόνο να μην έχει αποδοθεί ο πληθωρισμός της περιόδου (σαν εγγύηση μη μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος), συν ένα μέρος της παραγωγικότητας (ή αύξησης του ΑΕΠ), άλλα τα τρόφιμα και τα ενοίκια, τα οποία εκτινάχτηκαν στο συν 40% και 80% αντίστοιχα, να έχουν απορροφήσει πρόσθετο εισόδημα…
Η καθήλωση του μέσου μισθού, σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος στέγασης, αποτελούν την κύρια αιτία έλλειψης εργατικών χεριών. Οι μισθωτοί με οικογένειες δεν ανταμείβονται, οι εξειδικευμένοι τεχνίτες δεν μετακινούνται (γεωγραφική κινητικότητα) λόγω υψηλών ενοικίων.
Αποτέλεσμα: η καθήλωση των αμοιβών και η, ταυτόχρονη, έλλειψη εργατικών χεριών. Φαινόμενο που εντείνεται από την απουσία τεχνικής/μεταλυκειακής εκπαίδευσης. Ουσιαστικά πρόκειται για το αντίθετο φαινόμενο της περιόδου 2012-2018: Τότε που υπήρχε η απαράδεκτη πρόβλεψη για τον «υποκατώτατο» μισθό των 510 ευρώ (έναντι του βασικού των 586 ευρώ για τους άνω των 25 ετών, υποβιβασμένου όμως από τα 751 ευρώ του 2011). Την εποχή που οι «εισαγωγικές» αμοιβές ήταν απαράδεκτα χαμηλά, ενώ στην παρούσα περίοδο η εργατική αμοιβή δεν εξελίσσεται. Παραμένει απαράδεκτα καθηλωμένη…
Οι χαμηλές μέσες αμοιβές είναι αποτέλεσμα α/ του «παγώματος»/ωριμάνσεων και 3ετιών της περιόδους 20120-2023 και β/ της απουσίας κλαδικών συλλογικών συμβάσεων.
Έτσι οι αυξήσεις στο βασικό μισθό πλήττουν κυρίως τις μικρές επιχειρήσεις και βιοτεχνίες, ενώ η ουσιαστική καθήλωση των μέσων αμοιβών ευνοεί, συγκριτικά, τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις που απασχολιών πιο εξειδικευμένο προσωπικό…
Τριπλός στόχος
Την ίδια στιγμή η κυβέρνησε επαίρεται ότι αύξησε τις βασικές αμοιβές κατά 41% (σ.σ. όσο τα τρόφιμα), αλλά οι μέσες/πραγματικές αποδοχές κινούνται ακριβώς στο ύψος του πληθωρισμού (21% την 7ετία).
Σε αυτό το πλαίσιο η κυβερνητική τακτική επιδιώκει τριπλό στόχο:
- Την διατήρηση χαμηλά των (μέσων) αμοιβών προκειμένου να συγκρατηθεί το παραγωγικό κόστος δια της συμπίεσης των αποδοχών.
- Την «εξουδετέρωση» των μικρών επιχειρήσεων υπέρ των ολιγοπωλίων.
- Την συνέχιση της αφαίμαξης μισθωτών και καταναλωτών δια της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ).
